فقط یک خدمتگزار

اگر مردی که AA را شروع کرد نتوانست بر آن حکومت کند، هیچ‌کس نمی‌تواند، و این خطری است که سنت دوم می‌بندد. بیل و. AA را هم‌بنیان گذاشت، و در ۱۹۴۷ توصیف کرد که با این حال کوشید آن را اداره کند (جزوهٔ P-17 از AA، ص. ۳۹): «پس از چند سال تقلا برای اداره کردن جنبش AA مجبور شدم رهایش کنم — اصلاً جواب نمی‌داد. اعمال سنگین اقتدار شخصی‌ام همیشه سردرگمی و مقاومت می‌آفرید.» بعد چهار کلمه: «قدرت شخصی همیشه شکست خورد.» و درسی که برای هر عضو گرفت: «به این ترتیب هر یک از ما یاد می‌گیریم که در AA فقط می‌توان خدمتگزار بود.» تهدید هرگز آدمی بد نبود. بنیان‌گذاری بود، با نیت خیر، که قدرتی را در دست داشت که الکلی‌ها نمی‌پذیرفتند. انجمنی که بر حکم یک مرد استوار باشد روزی که او اشتباه می‌کرد از هم می‌پاشید، یا با او می‌مرد. پس متن کامل اقتدار را به چیزی می‌سپارد که هیچ عضوی نمی‌تواند تنها در دست بگیرد (کتاب بزرگ، ص. ۵۶۳): «در ارتباط گروهی ما فقط یک مرجع وجود دارد و آن پروردگار مهربان است، بدان‌گونه که خود را در وجدان گروه بیان کند.» امروز چهرهٔ بنیان‌گذار مدیر برنامه‌ای است که نامش بر جلسه است، یا عضوی که سال‌ها پیش گروه را شروع کرد و هنوز آن را می‌گرداند. امشب امتحانش کنید: بپرسید آیا در اتاقتان با کسی طوری رفتار می‌شود که گویی بی‌او نمی‌شود.