Kendini Hiç Kimseye Bağlayamaz

Altıncı Gelenek’in Uzun biçim’indeki son cümle en kısa olanıdır ve genellikle bir imzayla çiğnenir. Büyük Kitap (s. 564): “Bir A.A. grubu kendini hiç kimseye bağlayamaz.” Bağlamak, kendini birinin sizi sorumlu tutabileceği bir yükümlülüğün altına koymak demektir. Hiç kimse, hiç kimse demektir: kurum değil, mahkeme değil, finansör değil, iyi niyetli nazik insanlar da değil. Bunu vaatlerle ilgili bir kural olarak okuyun. Bir grup, bir hastaneye ya da bir cezaevine misafir olarak mesajı taşıyabilir. Bir programın parçası olarak birine bir toplantı, danışanlarının sayıldığı haftalık bir saat dilimi, onlar için tutacağı bir katılım kaydı ya da onların programına göre dolduracağı bir sandalye vaat edemez. Bir grup birine bir toplantı borçlu olduğu anda, o kişi borcu isteyebilir. Bugün bağlama evrak olarak geliyor: bir programın danışanları için A.A. toplantısı sağlama anlaşması, bir odayı korumak için imzalanan bir form, kimin geldiğini bildirme sözü. Hiçbiri grubun özgürlüğünden vazgeçmek gibi görünmüyor. Her biri öyle. Kendini hiç kimseye bağlamayan bir grup, ertesi gün izin istemeden hayır diyebilir. Bu akşam deneyin: grubunuzun dışındaki biriyle herhangi bir şey imzalayıp imzalamadığını, vaat edip etmediğini ya da anlaşıp anlaşmadığını ve bu yüzden neyi talep edebileceklerini sorun.