Ayık Alkolikler Bile

A.A.’da otorite, mülkün büyüdüğü her yerde büyüdü ve ilk kulüpler bunu herhangi bir Gelenek yazılmadan önce öğrendi. Bill W. o yılları sevgi ve dürüstlükle hatırladı (A.A. broşürü P-17, s. 18): “Büyüme baş ağrıları getirdi; şimdi onlara büyüme sancıları diyoruz. O zaman ne kadar ciddi görünüyorlardı!” Bir bina, anahtarları tutacak, kirayı toplayacak ve kuralları koyacak birini gerektirir. Bazıları yeri diktatörler gibi yönetti. Alkolikler yere düştü ya da toplantıları dağıttı. İşleri yürütmek için kurulan küçük gruplar olan yönlendirme komiteleri kendi arkadaşlarını yerlerine geçirmeye çalıştı ve “dehşetle, ayık alkoliklerin bile yönlendirilemeyeceğini” gördü. A.A.’da kimsenin kimseyi yönetme gücü yoktur ve mülk insanları denemeye ayartmaya devam etti. Bulduklarını çözüm, binanın işini gruplardan almaktı; böylece kulübü kim isterse onu yönetebilir ve gruplar oldukları gibi kalabilirdi. Uzun Biçim bunu 1946’da her kulüp ve hastane için yazdı: ödeyenler tarafından ayrı yönetilir. Bugün aynı çekim, anahtarı, banka hesabını ya da toplantı listesini tek bir kişi tuttuğu her yerde işliyor ve grup onun iznini sormaya başlıyor. Bu akşam deneyin: toplantınızın anahtarlarını ve banka kartını kimin tuttuğunu ve grubun onları nasıl geri alacağını sorun.