Tek Uğraş Değil

Bir A.A. grubunun taşıdığı mesaj, bir alkoliğin tecrübesinin bir başkasına karşılıksız verilmesidir ve ücretli bir yardımcı, ne kadar nazik olursa olsun, onu taşıyamaz. Büyük Kitap’ın yazarları bunu kendileri hakkında söyledi (s. 19): “Hiçbirimiz bu çalışmayı tek uğraşımız haline getirmiyoruz ya da getirsek de daha etkili olacağını düşünmüyoruz.” Uğraş, tam zamanlı bir iştir. Çalışmanın, biri bunu geçimi için yapsa daha iyi olmayacağını kastediyorlardı. Bir içiciye ulaşan şey, onun gibi içmiş ve karşılığında hiçbir şey istemeyen, başkasından bir maaş bile istemeyen bir adamdır. Bugün o rol satılık. Programlar iyileşme koçları ve akran çalışanları tutuyor, bir iyileşme hikâyesini özgeçmişe bir yeterlilik olarak koyuyor ve onları, mesai saatinde, yeni gelenin ilk dostu olmak üzere A.A. denen odalara gönderiyor. İçici artık hiçbir şey istemeyen bir alkolikle değil, dosya yükü ve işvereni olan bir personelle karşılaşıyor. Uzun Biçim bu görevi gruba verir (Büyük Kitap, s. 563): “hala ıstırap içerisinde olan alkoliklere mesajlarını taşımaktır.” İlk karşılaması ücretli olan bir grup, tek amacını bir maaş bordrosuna devretmiştir. Bu akşam deneyin: odanızda kimin birisi ona ödediği için orada olduğunu ve ne söyleyeceklerine kimin karar verdiğini sorun.