Büyük Kitap’ta Korku Envanteri

Büyük Kitap’ın korku dökümü, 5. Bölüm olan “Programımız Hakkında” içinde 67. ve 68. sayfalarda yer alır; kızgınlık dökümü ile ilişkilerimizin gözden geçirilmesi arasına yerleştirilmiş birkaç kısa paragraftır. Kısadır, ama küçük değildir. Kitap korkuyu alışılmadık bir güçle tanıtır: “Kötü ve çürük, görünmez bir iplik gibiydi korku ve sanki varlığımızın kumaşı onunla dikilmişti” (s. 67). İçkimizi — ve yalanları, saklanmayı, büyük lafları — gerçekte neyin sürüklediği konusunda hiç dürüst olduysanız, kitabın korkuya neden ayrı bir gözden geçirme ayırdığını biliyorsunuzdur.

Talimatlar, Adım Adım

Talimatlar beklediğimizden daha sadedir. “Korkularımızı ayrıntılarıyla gözden geçirdik. Bunlarla ilgili bir kızgınlığımız olmasa bile hepsini teker teker bir kâğıda yazdık” (s. 68). Son cümlecik önemlidir. Kızgınlık dökümünde, giriş ardına giriş korkunun altında yattığını zaten fark etmiştik. Burada kitap, kendi başına duran korkuları listelememizi ister: bir işi, bir evliliği, sağlığımızı, itibarımızı kaybetme korkusu, yakalanma korkusu, yalnız kalma korkusu. Kâğıt üzerinde, her biri adıyla. Korku en iyi işini karanlıkta yapar ve döküm, ışıkları açma eyleminden ibarettir.

Sonra bir listeyi döküme dönüştüren soru gelir: “Bu korkuları neden duyduğumuzu kendimize sorduk. Kendimize olan güvenimiz bizi yarı yolda bıraktığı için mi?” (s. 68). Hayatımızı kendi gücümüzle, kendi kurnazlığımızla, kendi planlarımızla yönetmiştik — ve kazancımız hep küçülmüştü. Strateji kendine güvendi, korku ise makbuzu. Kitap, kendine güvenin bir yere kadar iyi olduğunu kabul eder, ama yeterince uzağa gitmediğini söyler. Bahis her şeyse ve elimizdeki sermaye yalnızca kendimizsek, korku dürüst bir hesaptan ibarettir.

Kitabın Sunduğu Çare

Korku dökümü kavrayışla bitmez; zeminin değişmesiyle biter. “Bu kez değişik bir temelden işe başlıyoruz” (s. 68). Her tehdide yetecek kadar büyük olmamızı talep etmek yerine, sonucu bizden daha büyük bir şeye bırakırız. Pratik dua orada, metnin içinde: “Korkularımızdan arınmayı dileriz ondan; istediği gibi biri olabilmeyi, o yolda yürüyebilmeyi dileriz” (s. 68). Bu duanın yönüne dikkat edin: kaybetmekten korktuğumuz şeye değil, olabileceğimiz kişiye doğru. Kitabın bu iş için vaadi ise hemen ve mütevazıdır: İngilizce metin “At once, we commence to outgrow fear” der, yani hemen o an korkuyu aşmaya başlarız (s. 68; çeviri bizim). Başlarız. Her gün yenilenen bir başlangıçtır, ani bir şifa değil.

Bugün Uygulamak

Dördüncü Basamak’taysanız, yeni bir kâğıt alın ve bir kızgınlıkla ilgisi olsun olmasın adlandırabildiğiniz her korkuyu yazın. Her birinin yanında kitabın sorusunu sorun: Ona neden sahibim? Yalnızca kendime güvenmek beni gerçekte nereye bıraktı? Sonra listedeki her korku için 68. sayfadaki duayı kullanın ve Beşinci Basamak’ta paylaşırken bütün sayfayı rehberinize getirin. Çoğumuz korkunun elini gevşetmenin gerçek başlangıcını o dürüst konuşmaya bağlarız. Vaatler bile bu işe kitabın ilerleyen yerlerinde geri döner: “İnsanlara ve ekonomik sıkıntılara olan korkularımızdan kurtulacağız” (s. 84). Eski korkular yine kapıyı çalabilir. Fark şu: kapıyı artık tek başımıza açmak zorunda değiliz.