Bir Hizmet Merkezi

A.A.’nın kendi merkez ofisi bir grubu hiçbir zaman yönetemediyse, hiçbir dış ofis yönetemez ve bir kurumun bir toplantı üzerindeki hâkimiyetinin A.A.’da hiçbir geçerliliği olmamasının nedeni budur. Bill W. 1947’de şöyle yazdı (A.A. broşürü P-17, s. 39): “Burada, Genel Ofis’te, yalnızca belirli vazgeçilmez hizmetleri sağlayabileceğimizi çoktan öğrendik.” Vazgeçilmez, grupların onlarsız yapamayacağı demektir; yalnızca, bunların bundan ibaret olduğu demektir. Sonra listesi geldi: bilgi, yayınlar, yeni gruplara “istenirse” öneriler, anlaşmazlıkların çözümüne yardım. Vardığı sonuç: “burada, A.A.’nın tam merkezinde bile yalnızca bir hizmet merkezi olabilir”. Uzun Biçim (Büyük Kitap, s. 563) her grubu “vicdanları hariç bir otoriteye karşı sorumlu” olmayacak biçimde bırakır ve A.A.’nın kendi ofisi de böyle bir otorite olmadığını kabul etti. Şimdi yoldaki kurumu hayal edin. A.A.’da hiçbir geçerliliği yoktur, yine de toplantının ne zaman yapılacağına, kimin yöneteceğine ve yapılıp yapılmayacağına o karar verir. A.A.’nın kendi genel merkezinin reddettiği gücü almıştır. Giriş yolu çoğunlukla hizmettir: bir oda, kahve, yardımcı olan bir personel. Son sözü de beraberinde getiren yardım, yönetimdir. Bu akşam deneyin: üyeler oy kullanmadan toplantınızı kimin iptal edebileceğini ve bunun bir hizmetkâr mı yoksa bir patron mu olduğunu sorun.