Başkasının Tanrı Kavramı

İkinci Gelenek’teki “sevgi dolu bir Tanrı” sözleri hiçbir üyeye gruba Tanrı’nın ne istediğini söyleme hakkı vermez ve hiçbir üyeye neye inandığını sormaz. Uzun biçim (Büyük Kitap, s. 563): “Grubumuzun amacı için sadece bir tek nihai otorite vardır; o da kendini grup bilincimizde ifade eden sevgi dolu bir Tanrı’dır.” Bu otorite nerede ortaya çıkar? Grup bilincinde: üyelerin birlikte karar vermesinde. Tek bir kişinin duasında ya da tek bir kişinin kesinliğinde değil. Büyük Kitap, bu konuda herkesin kavramının farklı olduğunu baştan kabul eder (s. 46): “Herkesin Tanrı kavramının değişik olduğunu anlayınca biraz daha rahatladık.” (İngilizcesi “we did not need to consider another’s conception of God”, yani başkasının Tanrı kavramını dikkate almamız gerekmediğini keşfettik.) Kavram, bir şeye dair akılda tutulan düşüncedir. Bir inanan, bir şüpheci ve hiçbir şeye inanmayan biri aynı iş toplantısında oturabilir ve her birinin oyu aynı sayılır. Söylenti bunu tepetaklak eder. İkinci Gelenek’in sizin özel inancınızla ilgili olduğunu ya da en manevi duyulan kişinin odanın işlerini halletmesi gerektiğini söyler. Bugün bir tartışmayı Tanrı’nın ne istediğini ilan ederek bitiren bir başkan olarak ya da kurallarını manevi sözlerle giydirip kimsenin itiraz etmemesini sağlayan bir program olarak karşımıza çıkar. Bu akşam deneyin: odanızdaki birinin bir oylamayı Tanrı’nın iradesini bildiğini ileri sürerek kapatıp kapatmadığını sorun.