Akron’da On Sekiz Kişi

A.A.’nın tek bir Geleneği bile olmadan önce, iki kurucusu üyelerin oyu olmadan adım atamıyordu. 1937 sonbaharında Bill W. ve Dr. Bob, ücretli misyonerler, bir hastane zinciri ve bir kitap istiyordu. Dr. Bob fikirleri önce Akron’lu üyeler üzerinde denemeyi önerdi. On sekiz kişi bir oturma odasında oturup planı dinledi. Bill hatırladı (A.A. Comes of Age): “Ücretli çalışanların alkoliklerle iyi niyetimizi öldüreceğini söylediler: bu tam bir yıkım olurdu. Hastane işine girersek herkes bunun bir dolandırıcılık olduğunu söylerdi.” Kurucular direndi ve oylama yapıldı. Plan zar zor bir çoğunlukla geçti. Yıllar sonra Bill, azınlığın ücretli misyonerler ve büyük iş konusunda haklı olduğunu itiraf etti ve yazdı: “O zaman göremesem de, Adsız Alkolikler’in grup bilinci A.A.’nın geleceği için doğru kararları şekillendirmek üzere çoktan iş başındaydı.” Sıraya dikkat edin. Kurucular önerdi. Üyeler karar verdi ve kaybeden taraf yine de dinlendi. Dokuz yıl sonra Uzun biçim bunu yazıya döktü (Büyük Kitap, s. 563): “Grubumuzun amacı için sadece bir tek nihai otorite vardır; o da kendini grup bilincimizde ifade eden sevgi dolu bir Tanrı’dır.” Bu akşam deneyin: odanızdaki son büyük değişikliğe, kurucularınızın ya da ev sahiplerinizin değil, grubunuzun üyelerinin karar verip vermediğini sorun.