İyi Niyetimizi Ödünç Vermek

Bir grup çoğu zaman kendi üyelerinden biri aracılığıyla ele geçirilir: A.A.’yı seven ve aynı zamanda alkol alanında çalışan kişi. Bill W. onu 1947’de anlattı (P-17 numaralı A.A. broşürü, s. 24): “A.A.’nın adını ve mali itibarını, birinci sınıf her araştırmanın, hastanenin ya da eğitim projesinin tam arkasına koyması gerektiğini kuvvetle hisseder. A.A.’nın artık manşetlere çıktığını görerek, kocaman iyi niyetimizi gönül rahatlığıyla ödünç vermemiz gerektiğini savunur.” İyi niyet, insanların bir ada duyduğu güvendir. Bill ekledi: “Bu hevesli kişinin yargısı bazen bir kariyer yapmak istemesiyle bulanır.” Bulanık, sis bastı demektir. Aynı sayfada cevabı: “ne bir bütün olarak A.A., ne de herhangi bir A.A. grubu, düpedüz A.A. dışındaki hiçbir faaliyete girmemelidir.” Bugün bu hevesli kişi, aynı zamanda bir ev grubu olan bir danışman ya da program yöneticisidir. Danışanlarını getirir, programın odasını ücretsiz önerir ve toplantıyı programın broşürüne koyar. Her adım yardım gibi görünür ve bir yıl içinde grup onun işverenine hesap verir hâle gelir. Uzun biçim (Büyük Kitap, s. 563): “Bu sebeple ortak iyiliğimiz önce gelir.” Onun kariyeri bunun parçası değildir. Bu akşam deneyin: grubunuzdaki kimsenin, hizmet verdiği insanlardan geçimini sağlayıp sağlamadığını ve grubun onun aracılığıyla neye razı olduğunu sorun.