Bağış Kampanyasındaki Ad

A.A. adı, hiçbir grup onu ödünç vermek için oy kullanmasa bile dış davalara ödünç verilir ve Bill W. bunun nasıl olduğunu kaydetti. 1955’te, bir alkol eğitimi projesi yürüten ve herkese A.A.’da olduğunu söylerken bunun için halka açık kampanyalarda para toplayan bir üyeyi yazdı. Sonuç (A.A. broşürü P-17, s. 54): “birçok bağışçı kafası karıştı. A.A.’nın eğitim alanında olduğunu ya da A.A.’nın kendisinin para topladığını sandılar; oysa topladığı yoktu ve toplamak da istemiyordu.” Sonra bedeli (s. 55): “Böylece A.A.’nın adı, insanlara A.A.’nın dış para istemediğini anlatmaya çalıştığımız tam o anda para toplamak için kullanıldı.” Para toplamak, para istemektir. Bir kampanya bir örüntü oldu, diye yazdı: “A.A. üyelerinin halktan para toplaması — arınma çiftlikleri, On İkinci Basamak girişimleri, A.A. pansiyonları, kulüpler ve benzerleri için para”. Her biri, Uzun biçim’in A.A.’nın dışında tuttuğu bir yerdir ve A.A.’nın adıyla para toplanmıştır. Bugün kampanya, hikâyesinde A.A. geçen ve bir üyenin yüzünün bulunduğu, ayık bir ev için bir kitle fonlama sayfasıdır. Dava iyi olabilir. Ad hiçbir zaman onların harcayacağı bir şey değildi. Bu akşam deneyin: kentinizde A.A.’dan söz eden bağış kampanyalarına bakın ve kaçının hiçbir A.A. grubunun ödünç veremeyeceği bir adı harcadığına dikkat edin.