Doğru Türden Eğitim

A.A.’yı kamusal bir kavgaya sürükleyen ilk üye, yardım ettiğinden emindi ve onu tehlikeli yapan buydu. Bill W. (A.A. broşürü P-17, ss. 52–53): “Kısa süre sonra bir A.A. üyesi, İçki Yasağı davasına adanmış, haçlı ruhlu bir dergi yayımlamaya başladı. Adsız Alkolikler’in dünyayı tamamen içkisiz hâle getirmeye yardım etmesi gerektiğini düşünüyordu.” İçki Yasağı, içkiyi tamamen yasaklayan yasaydı. Okurlarına A.A. üyesi olduğunu söyledi. “Kendisinin de bir ‘eğitimci’ olduğuna ve kendi eğitim türünün ‘doğru tür’ olduğuna dikkat çekti. A.A.’yı kamusal tartışmanın içine sokmaya gelince, tam da orada olmamız gerektiğini düşünüyordu.” Şimdi bunu hâlâ içen adam olarak okuyun. A.A.’nın şişesini yasaklamak istediğini söyleyen bir dergi alıyor eline. Bir üyenin görüşünü duymuyor. Odaların bir içki karşıtı topluluk olduğunu duyuyor ve aramıyor. Uzun biçim tam bu kavgayı, “alkol reformunu” adlandırıyor (Büyük Kitap, s. 565), çünkü sarhoşun öbür tarafında olduğundan en emin olduğu kavga bu. Bugün “doğru tür eğitim”, bir programın broşürlerinde ve içki hakkındaki kampanyalarında basılı geliyor; A.A. sanki imza atmış gibi anılıyor. Bu gece deneyin: toplantınızın nerede duyurulduğunu bulun ve o sayfanın başka neler söylediğini okuyun.