Yüzde Elli

Yarısı A.A., yarısı tek bir adamın dini olan radyo konuşmaları, bütün bir ülkeye A.A.’nın onun kilisesi olduğunu söylerdi. Bir üyeye ulusal radyoda A.A. hakkında on iki konuşma yapması için ödeme yapılmıştı ve merkez senaryoları önce okudu. Bill W. (A.A. broşürü P-17, s. 53): “Yaklaşık yüzde 50 A.A. ve yüzde 50 dostumuzun kişisel dini inançlarıydı. Bu, bizim hakkımızda yanlış bir kamusal izlenim yaratabilirdi. A.A.’ya karşı dini önyargı uyanırdı. Bu yüzden itiraz ettik.” Kimlerin dinleyeceğini bir düşünün. Başka bir inançtan ya da hiçbir inançtan olan bir içen insan, A.A.’nın tek bir adamın inancı olduğunu duyar ve ihtiyaç duyduğu kapı, ona varmadan kapanır. Büyük Kitap çizgiyi, tek bir sarhoşun yanında oturan üye için zaten çizmişti (s. 94): “Sadece her mezhepte yaygın şekilde bulunan genel prensipleri ele alıyoruz.” Uzun biçim onu bütün topluluk için çiziyor: tek bir kilisenin öğretisi anlamına gelen “mezhepçilik üzerinden yapılan din yorumları” hakkında görüş yok (s. 565). A.A. yayını kamuoyunda tek söz etmeden durdurdu ve adam vazgeçti. Bugün aynı yarı yarıya karışım, birinin hizmeti olarak yürütülen bir toplantıda ortaya çıkıyor; orada ev sahibinin öğretisi, sanki A.A.’nınmış gibi önden okunuyor. Bu gece deneyin: toplantınızda A.A.’ya değil de tek bir inanca ait olan bir şey okunuyor mu?