Ana sayfa › Kitaplardan A.A. soruları › Kavramlar ve hizmet

Kavram 4: Katılım Hakkı nedir ve Konferans’ta kimler oy kullanır?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • 4. Kavram, her tür dünya hizmetkârının sorumluluğuyla orantılı bir oy temsili olması gerektiğini söyler: “Sorumluluk gerektiren her düzeyde geleneksel bir ‘Katılım Hakkı’ idame ettirmeli, sorumlulukları oranında ve oy verecek olan bir temsiliyetin varlığına izin vermeliyiz” (s. 574).
  • Yani Genel Hizmet Konferansı yalnızca delegelerden oluşmuyor. Tüzüğü uyarınca vekiller, hizmet şirketlerinin yöneticileri ve personelleri de oy kullanıyor; hizmet şirketlerinin kurullarında ise vekiller, dışarıdan gönüllü uzmanlar ve ücretli personel var ve hepsi oy kullanıyor.
  • Bill W.’nin 1962’de yazdığı gerekçe, zor bir deneyim: ilk vekiller bütün yetkiyi, ofis personeli de bütün işi elinde tutarken sonuç “acı bir sıkıntı” oldu. Daha derin gerekçesi ise “ikinci sınıf” hizmetkâr olmaması gerektiği.
  • Sınırlar da var: ücretli personel vekil olamaz; vekiller ile personel, kendi geçmiş işleriyle ilgili raporlar üzerinde oy kullanmamalıdır.

Önce daha eski metinler (1946–47)

Uzun Biçim 8. Gelenek (1946), A.A.’nın özel hizmetler için alkolikleri işe almasına zaten izin veriyordu: “Böylesi özel hizmetlerin karşılığı hakkınca verilecektir” (s. 564). Bill’in 1946 tarihli yazısı ilkeyi açıklar: bir sekreter ofisi yönetebilir, bir editör gazeteyi çıkarabilir ve bu A.A.’yı profesyonelleştirmez; “Açıkça ilke şu gibi görünüyor: özel hizmetler için iyi bir ücret ödeyebiliriz — ama düpedüz On İkinci Basamak çalışması için asla” (P-17, Para, 1946).

1947 tarihli denemesi, A.A.’nın özgürlükleri arasında “hiç kimsenin bir başkası üzerinde kişisel yetkiyle donatılmamasını” sayıyor (P-17, Will A.A. Ever Have a Personal Government?, 1947).

Kavram 4 bunları bir araya getiriyor: ücretli çalışanlar meşrudur ve hiçbir hizmetkâr sınıfı, bir diğerinin üzerine söz hakkı tanınmadan yerleştirilmemelidir.

Bill’in Kavram 4 denemesi ne diyor (1962)

Nerede yerleşik. Konferans Tüzüğü; vekilleri, A.A. World Services ile Grapevine’in yöneticilerini ve bunların yönetici kadrolarını Konferans’ın oy hakkı olan üyeleri yapıyor. Genel Hizmet Kurulu, hizmet şirketlerinin yöneticileri olarak yalnızca vekilleri seçebilirdi; “ama bunun asla yapılmaması gerektiği yönünde güçlü bir gelenek oluştu” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 4). 1962’de A.A. World Services’in yedi yöneticisi vardı ve yalnızca ikisi vekildi; geri kalanlar gönüllü uzmanlar ile ücretli genel müdür ve yardımcısıydı. (Bir dipnot bunu güncelliyor: şimdi dokuz yönetici var, dördü vekil.)

Oy kutusunda üstler yok. Kurulun komitelerinde de vekiller, dışarıdan uzmanlar ve personel birlikte oturur ve oy kullanır. “Oy verme zamanı geldiğinde ‘üstler’ de, ‘astlar’ da, ‘danışmanlar’ da yoktur” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 4).

Tek istisna. “Ücretli personel görevinde bulunan üyeler Vekil olamaz” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 4). Bu, vekillerin dört yıllık dönüşümüne engel olurdu ve ücretli vekiller, kurulun yeniden yapılandırılması gerekirse Konferans’ın yerinden edemeyeceği bir yerleşik çıkara dönüşebilirdi. Personel yine de kurulun üç ayda bir yapılan toplantılarına davet edilir; orada konuşabilir ama oy kullanamaz.

Nasıl öğrenildi. İlk yıllarda bütün yetkiyi ve parayı vekiller elinde tutuyordu; işi ise Bill, yardımcısı ve onun ekibi “neredeyse hiç yetkisi olmadan” yapıyordu. Vekillerin iki komitesi, bazen birbiriyle çelişen emirler veriyordu; ofis yükünün çoğunu taşıyan Bill’in yardımcısı bir vekiller toplantısına giremiyordu. Sonra yayınevinin saymanı —Bill’in eski bir dostu— personelin maaş çeklerini yırttı; çünkü çekler, ofis çalışanları Paskalya şapkası alabilsin diye iki gün erken yazılmıştı. “Tam o anda, bizim gibi bir sarhoşun para ve insanlar üzerinde ne kadar mutlak otoriteyi kaldırabileceğini merak etmeye başladık” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 4). Bill’in vardığı sonuç, kimsenin nihai otoriteye kendi başına karşı olmadığı: “Biz yalnızca onun yanlış uygulanmasına ya da kötüye kullanılmasına karşıyız” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 4).

Beklediği itirazlar ve verdiği cevaplar.

  • Delegeler, vekillerin ve personelin Konferans oyunu elinden almaya çalışacak. Bill, onların kendi geçmiş performanslarına ilişkin raporlarda oy kullanmaktan kaçınmaları gerektiği konusunda hemfikirdir; ama Konferans işlerinin çoğunun gelecekle ilgili olduğunu ve onların bilgisine ihtiyaç duyulduğunu söyler. Bir dipnot, delegelerin yılda yalnızca birkaç gün toplandığını ve her sorunu birinci elden bilemeyeceklerini ekler.
  • Vekiller ve personel, çekişmeli bir oylamanın sonucunu belirleyebilir. “Ama neden olmasın?” Bill, onların hiçbir zaman blok olarak oy kullanmadığını not eder.
  • Gruplar, delegeleri geri alınamaz talimatlarla gönderebilir. O zaman delegeler “kendilerini birer aracı ve emir alıcı gibi hissederlerdi” (Dünya Hizmetleri için On İki Kavram, 4. Kavram); katılımcı gibi değil.

Manevi gerekçe. “Hepimiz derinden bir yere ait olmak isteriz” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 4). “İkinci sınıf A.A. üyeleri olmadığı gibi, ikinci sınıf dünya hizmeti çalışanları da olmamalıdır” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 4). Bill’e göre katılım, nihai otoritenin sertliğini yumuşatır ve hizmet edenlerin işlerinin gerektirdiği disiplini kabul etmesine yardım eder.

Sonraki kaynaklar neler ekliyor (tarihleriyle)

  • Güncel Service Manual (2024–2026), oy hakkı olan yaklaşık 135 Konferans üyesi sayıyor: “Konferans heyetinin en az üçte ikisini oluşturan” (The A.A. Service Manual, 2024–2026, 6. Bölüm) 93 bölge delegesi, 21 ya da 22 vekil, vekil olmayan 6 yönetici ve 15 personel; her birinin bir oyu var.
  • P-8 (© 2017), Katılım Hakkı’nın “İkinci Gelenek’i pekiştirdiğini, yani hiçbir üyenin bir başkası üzerinde ‘nihai otorite’ konumuna yerleştirilmediğini” ekliyor (P-8). İkinci Gelenek’in kendisi bunu söylemiyor; fikir, Bill’in 1947 tarihli denemesine ve Kavram 12’nin Üçüncü Güvencesi’ne daha yakın.

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Nerede Yazıldığı / ilk yayımlandığı
Alcoholics Anonymous, Ek I, Uzun biçim Sekizinci Gelenek s. 564 1946
P-17, Money; Will A.A. Ever Have a Personal Government? (Bill W.) — Grapevine, 1946 ve 1947
Alcoholics Anonymous, Ek VII, Kavram 4 (kısa biçim) s. 574 Kavramlar 1962; kısa biçim 1971
Twelve Concepts for World Service (Bill W.), Kavram 4, sonradan eklenen dipnotlarla The A.A. Service Manual içinde, 2024–2026 baskısı 1962; dipnotlar sonradan
The A.A. Service Manual, 6. Bölüm — 2024–2026 baskısı
P-8, The Twelve Concepts for World Service Illustrated — ilk basım 1986; © 2017

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısadır ve kaynağı belirtilir; Büyük Kitap, Service Manual ile Twelve Concepts for World Service ve P-8 © A.A. World Services, Inc.’e aittir; P-17 yazıları © AA Grapevine, Inc.’e aittir.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.