Ana sayfa › Kitaplardan A.A. soruları › Sözler: kitaplarda var mı?

Büyük Kitap “dibe vurmak” (“hit bottom”) gerektiğini söyler mi?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • İngilizce “hit bottom” ve “rock bottom” ifadeleri Büyük Kitap’ın 1939 tarihli program metninde, 1–164. sayfalarda yer almaz. “Hit bottom” kişisel hikâyelerde ve II. Bölüm’ün bugünkü girişinde geçer; girişte yazarları “dibe vurmayı beklemedik” der (s. 279).
  • 1939 metni her şeyi kaybetmeniz gerektiğini hiçbir yerde söylemez. Israr ettiği şey, sözün ardındaki kabuldür: kitap, alkolik olduğumuzu “tüm benliğimizle kabullenmemiz gerektiğini” öğrendiğimizi söyler (s. 30). Ayrıca “pek çok alkolik ancak en kötüsünü yaşadıktan ve çok fazla zarar gördükten sonra bu programı izlemeye başlıyor” der (s. 43); kendi örneği Fred için ise “O, içkinin zararını sadece bu kadar gördü” der (s. 43).
  • Bill W. 1957’de yeni gelenlerin “duygusal olarak dibe vurmaları” gerektiğini, ama mümkün olan her dibe vurmaları gerekmediğini yazdı. 1940’ların başında A.A. daha hafif vakalar için “dibi yükseltmeye” başladı (A.A. Comes of Age, 1957).

Aramanın bulduğu

Tüm kaynaklarımızda “hit bottom”, “hitting bottom”, “rock bottom”, “raise the bottom”, “high bottom”, “low bottom” ve yalnızca “bottom” arandı.

Program metninde (ss. 1–164) “dip” yalnızca başka anlamlarda geçer: Langley’nin uçan makinesinin “Potomac Nehri’nin dibini” boylaması (s. 51) ve Tanrı’ya “kalbimizin en derininden” şükretmek (s. 75).

Kişisel hikâyelerde (dördüncü baskı):

  • “Üç Numaralı Adsız Alkolik” (Bölüm I), 1935’te geçer: “Dibe vurduğumu kendime itiraf etmeye istekliydim” (s. 187).
  • II. Bölüm’ün girişi, “Zamanın İçerisinde Durdular”, sağlığını, işini, ailesini ya da dostlarını nadiren kaybetmiş üyeleri anlatır (s. 279). Kendi sözleriyle özeti: “Dibe vurmayı beklemedik, çünkü, Tanrı’ya şükür, dibi görebiliyorduk” (s. 279).
  • Diğer hikâyeler bunu kendi yollarıyla kullanır: “Doksan gün ayıklık, düşüncelerimi dibe vurduğumu fark edecek kadar berraklaştırdı” (s. 314); bir üye bir başkasına, “Kazmayı bıraktığında dibe vurursun” dedi (s. 325); “O nokta herkes için farklıdır” (s. 425).

1939 metni ne diyor

Kabul şarttır. “Bizler alkolik olduğumuzu tüm benliğimizle kabullenmemiz gerektiğini öğrendik. İyileşmenin ilk adımı bu” (s. 30). Başkaları gibi olduğumuz yanılsaması için kitap şöyle der: “Diğer insanlar gibi olduğumuz ya da belki bir gün olabileceğimiz yanılsamasından kurtulmalıyız” (s. 30).

Oraya nasıl vardığınız sabit değildir. Kitap kimseye teşhis koymaz: “Biz kimseyi alkolik ilan etmek istemiyoruz; ama siz kendinize kolaylıkla teşhis koyabilirsiniz” (s. 31). Biraz kontrollü içmeyi denemeyi (ss. 31–32) ya da bir yıl alkolden uzak durmayı denemeyi (s. 34) önerir.

Çoğu önce acı çekmek zorunda kalır, ama kitabın kendi örneği çok şey kaybetmemişti. 3. Bölüm’deki muhasebeci Fred’in güzel bir evi, iyi bir geliri ve mutlu bir ailesi vardı. İlk kez ağır bir sinir bozukluğu yüzünden hastaneye yattı (s. 39). Bir içki alemi daha yaşadıktan sonra yenildiğini kabul etti ve iyileşti (ss. 40–43). Kitabın yorumu: “O, içkinin zararını sadece bu kadar gördü. Maalesef pek çok alkolik ancak en kötüsünü yaşadıktan ve çok fazla zarar gördükten sonra bu programı izlemeye başlıyor” (s. 43).

Yardım eden umutsuzlukla çalışır ve bazen beklemesi gerekir. 7. Bölüm, bir üyeye içmeyi bırakmak isteyen içicileri bulmasını (ss. 89–90) ve alkolizmin umutsuzluğundan kendi deneyimi üzerinden söz etmesini (s. 92) söyler. “Ne kadar umutsuz hissederse o kadar iyi” (s. 94). Bir adam ilgilenmiyorsa, onu “fikrini değiştirene kadar” bırakmak gerekebilir; “Biraz daha incindikten sonra fikrini değiştirmesi muhtemeldir” (s. 95). Kendi haline bırakılırsa “yakın zamanda kendi başına bırakamayacağına ikna olabilir” (s. 96).

Gençler uyarılır, harcanmış sayılmaz. İlk üyelerden birkaçı otuz yaşında ya da daha gençti ve “kendilerini yirmi yıldır içenler kadar aciz ve çaresiz bulmaktalar” (s. 33). Kitap, gençler arasında potansiyel alkolikler gördüğünü söyler: “Ama gelin de bunu onların görmesini sağlayın!” (s. 34).

Yani 1939 metni, bir alkoliğin içkisi konusunda gerçek bir yenilgi noktasına ulaşmasını bekler. Bunu bir “dip” diye adlandırmaz, bir kayıp düzeyi belirlemez ve oraya erken ulaşan bir adamı gösterir.

Sonraki kitaplar ne diyor (tarihli)

Bill W., 1957. 1941–1945 yıllarından söz ederken Bill, A.A.’nın “daha hafif alkoliklerle ve hatta bazı potansiyel alkoliklerle” başarılı olmaya başladığını söyler (A.A. Comes of Age, 1957). Anlatımı şöyle:

  • “Elbette bu tür yeni gelenlerin duygusal olarak dibe vurması gerekiyordu” (A.A. Comes of Age, 1957).
  • “Ama yenildiklerini kabul etmeleri için akla gelebilecek her dibe vurmaları gerekmediğini gördük” (A.A. Comes of Age, 1957).
  • A.A., “‘dibi yükseltmek’ ve onlara bununla vurmak gibi bilinçli bir teknik” geliştirdi (A.A. Comes of Age, 1957). Hafif bir vaka alkolizmin ana belirtilerine zaten sahip olduğuna ikna olduğunda, bu genellikle yeterliydi.

Dr. Harry Tiebout, 1955. Psikiyatrist, A.A.’nın St. Louis kongresine, ilk olarak Bill’den ve ilk üyelerden “dibe vurma ihtiyacını” duyduğunu söyledi (A.A. Comes of Age, 1957) ve dibe vurmayı, bir alkoliğin savaşmayı bırakıp teslim olduğu nokta olarak görmeye başladığını anlattı. Vurgudaki bu değişimi, dibe vurmaktan teslim olmaya ve egonun azalmasına doğru, A.A. ile ilk beş altı yılı boyunca vardığı bir şey olarak adlandırdı (A.A. Comes of Age, 1957).

Pass It On (1984), 1939–40 civarındaki ilk New York günlerinde Bill ve Hank’in bir sarhoşun “fiziksel, manevi ve mali olarak mutlak dipte” olması gerektiğine inandığını (Pass It On, 1984) ve hâlâ işi ve ailesi olan adayları geri çevirdiklerini söyler. Aynı pasaj, yeni gelenin yine de içmeyi bırakmak istemesi gerektiğini ve kimin iyileşeceğini tahmin etmeyi kısa sürede bırakmayı öğrendiklerini söyler.

Büyük Kitap bu değişimi 1955’te kendi içine aldı: ikinci baskı hikâyeleri bugün kullanılan üç bölüme ayırdı (Giriş, s. xii) ve II. Bölüm, “Zamanın İçerisinde Durdular”, ciddi bir zarar verilmeden önce gelen üyeler içindir (s. 279).

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Sayfalar Tarih
Alcoholics Anonymous, dördüncü baskının tüm metni (arandı) — 1939 metni; dördüncü baskı 2001
3. ve 7. Bölümler 30–43, 89–96 1939
Bölüm II’ye giriş, “Zamanın İçerisinde Durdular” 279 bugünkü (dördüncü) baskıda; II. Bölüm ikinci baskıyla, 1955’te başladı (Giriş, s. xii)
Kişisel hikâyeler 187, 314, 325, 425 dördüncü baskı (2001); “Üç Numaralı Adsız Alkolik” 1935’i anlatır
A.A. Comes of Age (Bill W.; Dr. Harry Tiebout’un 1955 konuşması) — 1957; 1950’den sonra
Pass It On — 1984; 1950’den sonra

Büyük Kitap sayfa numaraları dördüncü baskıya aittir.

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısadır ve kaynakları belirtilir; Büyük Kitap, A.A. Comes of Age ve Pass It On metinlerinin telif hakkı © A.A. World Services, Inc.’e aittir.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.