Kendi İşleriyle Meşgul

Bir grubun özgürlüğünün bir arka kapısı vardır ve A.A. kendi ofisini neredeyse o kapıdan kaybediyordu. Topluluk 1940’larda büyürken New York ofisi mektupları cevaplıyor, yayınları basıyor ve grupların rehberini tutuyordu; hepsi aynı anda her grup için yapılan işlerdi. Bill W. şöyle yazdı (A.A. Comes of Age): “Birçok grup, kendi işleriyle meşgul olduğu için bize hiç yardım etmedi. Yarısından azı bir şeyler bağışladı.” Açığı kitap satışları kapattı: “Bu kitap geliri olmasaydı tamamen kapanmak zorunda kalırdık.” O grupların her biri haklarının içindeydi, çünkü hiç kimse bir grubu vermeye zorlayamaz. Ama Uzun biçim bir grubun haklarıyla bitmez. Son cümlesi (Büyük Kitap, s. 563): “Böyle konularda ortak iyiliğimiz en önemlisidir.” Bu konular komşu grupları ve bir bütün olarak A.A.’yı ilgilendirenlerdir ve bir alkoliğin mektubunu cevaplayan bir ofis bunlardan biridir. Kendi toplantısını iyi yürüten, ama bir sonraki alkoliği içeri getiren hat ödenmeden kalan bir grup, Dördüncü Gelenek’in yarısını okumuştur. Bugün arka kapı aynı görünüyor: yalnızca grubun kendi kirasını ve kahvesini aşmayan sağlıklı bir bağış kutusu, telefon hattı, toplantı listesi ve ofis ise başkasına bırakılmış. Bu akşam deneyin: grubunuzun parasının kiradan sonra nereye gittiğini sorun.