Hiçbir Yönetim Eylemi

Gelenekler grupları zorla değil anlaşmayla bağlar ve bugün bazen koruduğu grupları cezalandırmak için bir kural kitabı olarak kullanılıyor. Büyük Kitap’ın önsözü bunların nasıl yerleştiğini söyler (s. xix): “Her ne kadar bu prensiplerin hiçbiri kuralların veya yasaların nüfuzunu barındırmıyor olsa da, 1950’ye kadar öylesine benimsenmiş hale gelmişlerdi ki, Cleveland’da düzenlenen ilk Uluslararası Konferansımızda yeniden teyit edildiler.” Benimsenmiş; dayatılmış değil. A.A. bütün Topluluğa hizmet edecek bir konferans kurduğunda aynı sınırı tüzüğüne, kuruluş kurallarına yazdı (A.A. Comes of Age): “Konferans Adsız Alkolikler’in hizmeti için hareket edebilse de, hiçbir zaman bir yönetim eylemi gerçekleştirmeyecektir”. Bütün A.A. adına konuşan konferans asla yönetemiyorsa, daha küçük hiçbir şey de yönetemez. Uzun Biçim (Büyük Kitap, s. 563) her grubun kendi işlerini “vicdanları hariç bir otoriteye karşı” sorumlu olmamaya bırakır. Bugün tehdit Gelenekler kılığında geliyor: bir grubu yanlış şeyi okuduğu için toplantı listesinden çıkaran bir komite, bir grubu A.A. genel merkeziyle tehdit eden bir üye, bir gruba bir Geleneği çiğnediğini ve değişmesi gerektiğini söyleyen bir program. İkna hoş karşılanır. Cezalandırma yönetimdir. Bu akşam deneyin: biri grubunuza bir Geleneği çiğnediği için bir şey kaybedeceğini söylerse, onu almak için ona kimin yetki verdiğini sorun.