Tek Bir Kelime Değişmesin

İkinci Gelenek yazılmadan önce, masanın etrafındaki insanlar A.A.’nın kitabını yazan adamı geçersiz kıldı ve On İki Basamak bu sayede daha iyidir. Taslak bitmeden hemen önce, içlerinden dördü Newark’ta bir ofiste, hâlâ Basamaklar üzerine tartışıyordu. Bill W. hatırladı (A.A. Comes of Age): “Bütün bu zaman boyunca bu basamaklardan taviz vermeyi reddetmiştim. Özgün taslaktan tek bir kelimeyi bile değiştirmezdim.” Taslağında baştan sona Tanrı sözcüğü geçiyordu ve bir yerde alkolikler diz çökerek dua ediyordu. Kitap üzerinde birlikte çalıştığı Henry buna şiddetle karşı çıktı, bunun içicileri binlercesini ürküteceğinden emindi. Yavaş yavaş diğerleri Henry’nin tarafına geçti. O kavgadan çıkan sözcükler bugün Basamaklar’daki sözcüklerdir: bizden Üstün bir Güç ve anladığımız anlamdaki Tanrı ve Basamaklar öneri olarak sunuldu. Bill buna “ateistlerimizin ve agnostiklerimizin büyük katkısı” dedi. Kimse rütbesini kullanmadı. Kalemi yazar tutuyordu ve oda yine de karar verdi. Bu, numarası olmadan önceki İkinci Gelenek’tir: hiçbir kişi, ne kadar çok şey yapmış olursa olsun, grubun son sözünü elinde tutmaz. Bu akşam deneyin: grubunuz bir sonraki sefer bir şeye karar verdiğinde, en çok karşı çıkan üyenin gerçekten dinlenip dinlenmediğini, yoksa sadece sayıca geride bırakılıp bırakılmadığını sorun.