Başka Hiç Kimsenin Yapamayacağı Gibi

Mesaj, bir alkolikten geldiği için işler ve alkoliğin yerine personel koyan bir program, sözleri korur ama mesajı kaybeder. Bill W. A.A.’nın tek amacı hakkında şöyle yazdı (A.A. Comes of Age): “Bizi toplam alkolik cephesinde kendi kesimimizde eşsiz değerli kılan şey, alkolik olarak tecrübemizdir. Acı çekenlere başka hiç kimsenin yapamayacağı gibi yaklaşabiliriz.” Eşsiz değer, başka kimsede olmayan değer demektir. Bugün bu yaklaşım başkasına devrediliyor. Bir danışman, bir vaka yöneticisi ya da ücretli bir iyileşme koçu konuşmayı yapıyor, planı hazırlıyor ve toplantıyı programın bir parçası olarak yürütüyor. O çalışanların bir kısmının kendi ayıklığı var. Yine de orada bulunmak için ücret alıyorlar ve içici bunu anlar. Karşılığında hiçbir şey istemeyen bir alkolik, hiçbir ücretli çalışanın söyleyemeyeceği bir şeyi söyleyebilir: “Ben de sizin bulunduğunuz yerdeydim ve burada oturmam için kimse bana para ödemiyor.” Uzun Biçim (Büyük Kitap, s. 563) görevi bir kuruma değil, gruba verir: “hala ıstırap içerisinde olan alkoliklere mesajlarını taşımaktır.” Bir grup mesajı kendi yerine bir programın taşımasına izin verdiğinde, hâlâ her hafta toplanıyor olabilir ama tek amacı odanın dışına, birinin maaş bordrosuna taşınmıştır. Bu akşam deneyin: kentinizde içiciye önce kimin ulaştığını sorun: bir program mı, yoksa grubunuzun üyeleri mi.