İlk Başarısızlığımız

Beşinci Gelenek yazılmadan önce, Akron’daki ilk ayık alkolikler günlerini bulabildikleri en zor içicilere ayırdı ve başarısızlık onları durdurmadı. Bill W. 1935 yazını anlattı (A.A. Comes of Age): “Dr. Bob, Bill D. ve ben Şehir Hastanesi’ndeki o alkolik tiplerin daha fazlasıyla çılgınca çalışmaya koyulduk. Uzun bir başarısızlık dizimiz oldu.” Çılgınca, bütün güçleriyle demektir. Başarısızlıklardan biri Eddie’ydi. “Eddie her sarhoş olduğunda Cleveland rıhtımından atlamak istiyordu.” Yıllar sonra Bill şunu bildirebildi: “Sonunda başardı ve yakın zamanda bana yedi harika yıldır ayık olduğunu yazdı.” Kimse Eddie’yi umut verici mi diye elemedi. Kimse onun hazır, kibar ya da birinin yönlendirmesiyle gelmesini beklemedi. Hepsi yeni ayılmış üç adam, hâlâ içen adam için bir hastane koğuşuna geri dönmeye devam etti. Bir avuç insanın, kimse bir kural yazmadan önce sürdürdüğü bu alışkanlık, Uzun biçim’in sonradan her gruptan istediği şeydir (Büyük Kitap, s. 563): “hala ıstırap içerisinde olan alkoliklere mesajlarını taşımaktır.” Bugün bir grup bazı alkoliklerin zahmete değmediğine sessizce karar verebilir: çok fazla kayma, çok fazla kargaşa, zaten çok fazla deneme. Bu akşam deneyin: grubunuzun, daha önce başarısız olduğu için peşinden gitmeyi bıraktığı bir içici olup olmadığını sorun.