Tanınan

Tanınmış bir A.A. üyesi, kamusal bir taraf tutarak, A.A.’nın adını bir kez bile anmadan A.A.’yı sürükleyebilir. Uzun biçim, bir üyenin görüşünün ne zaman A.A.’nın sorunu hâline geldiği konusunda açık (Büyük Kitap, s. 565): yalnızca “A.A.’yı zor durumda bırakacak şekilde” ifade edildiğinde. Hepsi bu; onun kendi oyu, inancı ve görüşleri kendisinindir. Ama A.A.’yı sürüklemek için sözcüğün kendisi gerekmez. Kasabada herkesin o odalarda ayıldığını bildiği bir adam, bir içki yasasının bir tarafı için mikrofonun başında dururken, kendisi hakkında ne derse desin, odaların konuştuğu duyulur. Büyük Kitap’ın Birinci Baskı İçin Önsözü halka A.A.’nın ne olduğunu anlattı (s. xiv): “Herhangi bir din, mezhep ya da tarikat ile özellikle dostluk ilişkisi içerisinde değiliz; kimseye karşı da çıkmıyoruz. Tek isteğimiz bu hastalığa yakalanmış olanlara yardımcı olmaktır.” Kimseye karşı da çıkmıyoruz. Kürsüdeki tanınmış bir üye, bu cümleyi onun yazıldığı tek kişiye yalan gösterebilir: öbür taraftaki içen insana; o da odaların kendisine karşı olduğu sonucuna varır. Bugün bu, oturumlarda ve panellerde ne kadar süredir ayık olduğuyla tanıtılan profesyonel iyileşme sesidir. Bu gece deneyin: biri bir davayı savunmadan önce ayıklığıyla tanıtıldığında, dinleyicilerin ne duyacağını sorun.