Tek Amacımız

A.A.’nın ne olduğunu açıkça söylemek hiçbir zaman dışarıdaki bir konu olmadı; A.A.’nın söylemesi gereken tek şey bu. Gelenek 10, A.A.’yı başkalarının kavgalarının dışında tutar, kendi adının dışında değil. Bill W. çizgiyi 1947’de çizdi (A.A. broşürü P-17, s. 24): “A.A. adını alkol alanındaki başka girişimlere, halkın tek amacımızdan vazgeçtiğimiz izlenimini edineceği ölçüde bağlayamayız.” Tek amaç, yegâne amaç demektir. Girişim, bir iş ya da programdır. P-43 broşürü bunu bir alt yazıda söylüyor: “Biz bir sır topluluğu değiliz” — “mesajı elimizden geldiği her yere taşıyoruz”. Bir A.A. grubunun hiçbir ücret almadığını ve hiçbir programa hesap vermediğini yüksek sesle söylemek, A.A.’yı bir kavgaya sokmak değildir. A.A.’nın adını kendisine ait tutar. A.A.’nın karşılayamayacağı bir program ya da hakkında rapor verilecek bir yer olduğunu düşünen içen insan, sokağın aşağısındaki ücretsiz odayı hiç bulamaz. Bugün karışıklık, on iki basamaklı toplantıları ücretli bir hizmet olarak listeleyen kabul formlarında, fatura çizelgelerinde ve web sitelerinde duruyor; bir A.A. grubu asla öyle değildir. Bu gece deneyin: toplantınızın içindeki alkoliklerden başka birine hesap verip vermediğini sorun ve biri sorduğunda yüksek sesle söyleyin.