O Kadar Heyecanlıydık

Ay, A.A.’nın bu Geleneği kendi adı yüzünden neredeyse bozmasıyla ve Bill’in nedenini itiraf etmesiyle bitiyor. Bir film stüdyosu A.A. hakkında bir senaryo yazdı; Bill W. onu değerlendirdi (A.A. Comes of Age): “A.A.’nın önerilen tasviri oldukça tek yanlı ve oldukça zevksiz görünüyordu.” Tasvir, bir filmin bir şeyi gösterme biçimidir. “Şirkete karşı A.A. adının kötüye kullanılması nedeniyle bir ihtiyati tedbir talep etmemiz gerektiği sonucuna vardık.” İhtiyati tedbir, durdurmak için bir mahkeme kararıdır, yani mahkemeye gitmek demekti. İşe yaradı. Sonra Bill, bu ayın sonuna ait olan cümleyi yazdı: “Aksi takdirde, A.A.’nın kamuoyu önünde tartışmaya girmeme ilkesini tamamen unutarak dava açmış olabilirdik.” Sonra: “O kadar heyecanlıydık.” Gelenek 10’u yazanlar onu A.A.’nın kendisini savunurken neredeyse bozdu, çünkü sevdiğiniz bir şeyi savunmak yanlış olamazmış gibi hissettirir. Bir dava A.A.’yı manşetlerde bir dövüşçü olarak gösterirdi ve onları okuyan içen insan, odaların düşmanları olduğunu öğrenirdi. A.A.’nın ne olduğunu söylemek hiçbir şeye mal olmaz; onun için savaşa girmek sarhoşa mal olur. Bugün heyecan aynı yoldan geliyor: biri A.A.’nın adını kötüye kullanıyor ve oda kavga istiyor. Bu gece deneyin: bir dahaki sefere A.A.’nın kamuoyu önünde savunulması gerektiğinden emin olduğunuzda, hâlâ dışarıda olan sarhoşun bu konuda ne okuyacağını sorun.