Ana sayfa › Kitaplardan A.A. soruları › A.A. nasıl başladı

A.A.’da 1939 ile 1950 arasında ne değişti?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • A.A., 1939’da yaklaşık 100 üyeden 1941 sonunda yaklaşık 8.000 üyeye ulaştı; Dr. Bob ise 1948’in sonlarında bu sayıyı yaklaşık 70.000 olarak tahmin etti.
  • Mesaj artık yalnızca yüz yüze değil; kitap, posta ve seyahat eden üyeler aracılığıyla da yayılmaya başladı; New York’taki küçük bir ofis de mektupları yanıtlamak ve yeni gruplara yardım etmek üzere büyüdü.
  • Hızlı büyüme; üyelik, para, liderlik ve tanıtım konusunda anlaşmazlıkları da getirdi. Bu deneyimden, ilk kez 1946’da yayımlanan ve 1950’de Cleveland’da topluluk tarafından onaylanan On İki Gelenek doğdu.
  • Liderlik kurucuların elinden topluluğun kendisine geçmeye başladı; 1950’de vekiller Bill ile Dr. Bob’u bir Genel Hizmet Konferansı planlamak üzere yetkilendirdi ve konferans ilk kez 1951’de toplandı. Dr. Bob, Kasım 1950’de öldü.

Ana anlatım: İkinci Baskı İçin Önsöz (1955)

1955 tarihli önsöz bu yılların hikâyesini yaklaşık iki sayfada anlatır (s. xvii–xix):

Kitap ve ad. Kitap 1939 baharında çıktı ve o zamana kadar adı olmayan topluluk için önsöz şöyle der: “O zamana kadar isimsiz kalmış bu genç cemiyet -kendi kitaplarının adından yola çıkılarak- Adsız Alkolikler şeklinde anılmaya başlanmıştı” (s. xvii).

Duyurum ve posta. 1939 sonbaharında Liberty dergisinde çıkan bir makale küçük New York ofisine 800 danışma talebi getirdi; her biri yanıtlandı, iş için seyahat eden üyeler olası üyelere yönlendirildi ve yeni gruplar kuruldu (s. xviii). Herkes şunu keşfedince şaşırdı: “A.A.’nın mesajı hem ağızdan ağıza yayılarak hem de posta ile başarılı şekilde aktarılabiliyordu” (s. xviii). John D. Rockefeller, Jr.’ın 1940’ta A.A. için verdiği akşam yemeği yeni danışma talepleri getirdi ve üye sayısı 1941 Mart’ına kadar 2.000’e ulaştı (s. xviii). Sonra Jack Alexander’ın Saturday Evening Post makalesi geldi ve “1941 yılı bittiğinde A.A. üyelerinin sayısı 8.000’i bulmuştu.” (s. xviii). “A.A. ulusal bir kurum haline gelmişti.” (s. xviii).

Büyüme sancıları. Önsöz, ardından gelen döneme gençlik dönemi der. Bu kadar çok intizamsız alkolik birlikte çalışabilir miydi? “Üyelik, liderlik ve para üzerine çekişmeler ortaya çıkar mıydı?” (s. xviii). Bu sorunlar her grupta yaşandı (s. xix). Önsöz bunun sonucunu şöyle anlatır: “A.A.’ların ya birbirlerine tutunacakları ya da birbirlerinden ayrı ölecekleri kanaati doğdu” (s. xix).

Gelenekler. Üyeler yaşamak için prensipler bulmuşlardı; şimdi de grupların ve bir bütün olarak A.A.’nın ayakta kalabileceği prensipleri bulmaları gerekiyordu (s. xix). Önsöz bunları sade sözlerle sayar: hiçbir alkolik dışlanmayacak, liderler “hizmet edecek ama yönetmeyecek” (s. xix), gruplar özerk olacak, profesyonel bir sınıf olmayacak, harç ya da aidat alınmayacak, örgütlenme asgari düzeyde tutulacak, tanıtım değil çekim esas olacak, basında adsızlık korunacak ve onay verilmeyecek, ittifak kurulmayacak, kamusal tartışmalara taraf olunmayacak (s. xix). Önsöz, “bu prensiplerin hiçbiri kuralların veya yasaların nüfuzunu barındırmıyor” (s. xix) olsa da bunların 1950’ye kadar öylesine yaygın biçimde benimsendiğini ve Cleveland’daki ilk Uluslararası Konferans’ın onları yeniden teyit ettiğini ekler (s. xix).

Bill W.’nin sonraki anlatımlarından ayrıntılar

P-44, A.A.’s Legacy of Service (1955’e kadar olan metin; broşür © 2018):

  • Rockefeller yemeği 1940 Şubat’ının başında verildi. Oğlu, onun adına konuşarak A.A.’nın az para gerektireceğini ya da hiç gerektirmeyeceğini söyledi ve Rockefeller US$1.000 verdi; Bill sonradan bunun A.A.’yı mülk yönetiminden ve profesyonelleşmeden kurtardığını gördü (P-44).
  • New York’ta Vesey Street’te iki odalı bir ofis açıldı; 1940 boyunca kitap satışları onu finanse etti ve her mektuba kişisel bir yanıt verildi (P-44). Olası üyelerin listeleri seyahat eden üyelere gönderildi, onlar da daha fazla grup kurdu (P-44).
  • Post makalesi 1 Mart 1941’de yayımlandı; ardından altı bin yardım talebi geldi ve gruplardan ilk kez ofisin giderlerine katkıda bulunmaları istendi (P-44). Yıl 2.000 üyeyle başlayıp 8.000 üyeyle bitti (P-44).
  • Ofisin posta ve halkla ilişkiler sorunlarından Geleneklerin temel fikirleri doğdu. “Ortaya çıkan Adsız Alkolikler Gelenekleri, uzun biçimiyle ilk kez Nisan 1946 tarihli Grapevine’da yayımlandı.” (P-44). Başlangıçta “Onları yalnızca büyük sıkıntıdaki gruplar ciddiye aldı.” (P-44). Beş yıl sonra, 1950’de Cleveland’da birkaç bin üye onları A.A.’nın platformu olarak ilan etti (P-44).
  • Kurucular ve birkaç vekil, 1950’ye kadar A.A.’nın genel hizmetlerini yürüttü; “Biz eskiler sonsuza dek yaşayamayacağımıza göre” (P-44) üyeleri temsil eden bir konferansa ihtiyaç vardı. Dr. Bob ölümcül hasta olduğundan vekiller 1950’de Bill ile Dr. Bob’a planı hazırlama yetkisi verdi; ilk Konferans Nisan 1951’de toplandı (P-44).

A.A. Comes of Age (1957):

  • New York’lu üyeler 1937’de Oxford Grupları’ndan ayrılmıştı; Akron’lu üyeler ise daha sonra, kitap çıktıktan sonra çekildi (A.A. Comes of Age, 1957).
  • Grapevine 1944’te başladı (A.A. Comes of Age, 1957); Bill’in P-53’teki 1969 tarihli konuşması da aynı yılı verir (P-53).
  • 1946’nın uzun biçimli Gelenekleri, Chicago’lu Earl T.’nin önerisi üzerine 1947 dolaylarından başlayarak kısa biçime indirildi ve Grapevine onları her sayıda yayımladı (A.A. Comes of Age, 1957). P-43 (1971) de 1946’nın uzun biçiminin 1950’ye gelindiğinde sadeleştirilmiş olduğunu söyler (P-43).

Bill W., 1969 (P-53’te basılan konuşma): eski üyeler işleri yürütmüştü, ancak sorunlar büyüdükçe onları hareketin kendisi eğitmeye başladı: “Yani artık A.A. için bir öğretmen olmak yerine, ben özellikle, Topluluğun öğrencisi oldum.” (P-53).

Dr. Bob, Aralık 1948 (P-53’te basılan konuşma): üye sayısı “temkinli bir tahminle 70.000” idi (P-53); büyümeyi sürdürecek şeyleri de saydı: bağlayıcı ittifaklara girmemek, tartışmalı konulara girmemek, birlik, sadelik ve ayık kalıp başkalarına yardım etme işi (P-53).

Kaynakların ayrıldığı yerler

  • A.A. 2.000 üyeye ulaştığında. 1955 tarihli önsöz Mart 1941 der (s. xviii). P-44, 1940’ın sonunda yaklaşık 2.000 üye olduğunu söyler (P-44); Bill’in 1969 tarihli konuşması ise “1940’a gelindiğinde” der (P-53). Bunlar birbirine yakın ama aynı değil.
  • Rockefeller yemeği. Önsöz 1940 ilkbaharı der (s. xviii); P-44 ise 1940 Şubat’ının başı der (P-44).

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Sayfalar Tarih
Alcoholics Anonymous, İkinci Baskı İçin Önsöz xvii–xix 1955
P-44, A.A.’s Legacy of Service (Bill W.) — metin 1955’e kadar; broşür © 2018
P-53, Dr. Bob’un son büyük konuşması; Bill W.’nin son büyük konuşması — Aralık 1948; Ekim 1969; broşür © 2017
A.A. Comes of Age — 1957
P-43, Twelve Traditions Illustrated — © 1971

Büyük Kitap sayfa numaraları (İngilizce) dördüncü baskıdandır (2001).

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısa ve kaynaklıdır; Büyük Kitap, P-43, P-44, P-53 ve A.A. Comes of Age © A.A. World Services, Inc.’e aittir; P-53’teki Dr. Bob’un 1948 konuşması © AA Grapevine, Inc.’e aittir.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.