Ana sayfa › Kitaplardan A.A. soruları › Kavramlar ve hizmet

Kavram 7: Gücü gerçekte kim elinde tutuyor, Konferans mı vekiller mi?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • 7. Kavram, vekillerin tüzük ve yönetmeliğinin onlara A.A.’nın dünya hizmetlerini yönetme yetkisini tam olarak veren yasal araçlar olduğunu söyler; buna karşılık “Konferans Yönetmeliği ise yasal bir belge değildir. Nihai etkinlik için geleneklere ve A.A. bütçesine dayanmaktadır” (s. 575).
  • Bill W.’nin 1962’de yazdığı yanıt: ikisi de. Yasal gücü vekiller elinde tutuyor; fiilî gücü Konferans elinde tutuyor ve bu fiilî güç “neredeyse her zaman üstün olacaktır” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 7); çünkü üyelerinin çoğu, gruplarca seçilmiş delegelerdir ve bunlar son çare olarak grupların parasını kesebilir.
  • Vekiller yasal bir veto hakkını elinde tutuyor. Bill, bunun nadiren kullanılacağını bekliyordu ve kullanmanın görevleri olacağı üç durumu sayıyor.
  • Hizmetlerin üyelerin parasıyla çizgide tutulduğu fikri, Bill’in 1946 tarihli denemesinde zaten var: “Bu hizmetler bize her zaman iyi hizmet etmeli, yoksa iş bırakmalıdır” (P-17, Money, 1946).

Önce daha eski metinler (1946)

Bill’in para üzerine 1946 tarihli denemesi, A.A. ofislerinin neden her şeyi ele geçiremeyeceğini açıklıyor: “Bunlar hizmet yerleridir; A.A.’yı gerçekten denetleyemez ya da yönetemezler” (P-17, Money, 1946). Biri verimsizleşir ya da otoriter olursa “Ortalama bir A.A. üyesi, koşullar değişene kadar mali desteğini keserdi” (P-17, Money, 1946). Kavram 7’nin adını koymasından on altı yıl önce işte bu, “A.A. kesesinin gücü”dür.

Uzun Biçim 4. Gelenek (1946), A.A.’yı bir bütün olarak büyük ölçüde etkileyecek eylemlere kimsenin “Genel Hizmet Kurulu’nun mütevelli heyetine danışmadan” girişmemesini ister (s. 563); Uzun Biçim 9. Gelenek ise vekilleri grupların katkılarının alıcısı yapar (s. 565). Yani en baştan beri parayı vekiller elinde tuttu, grupları ise onu sağladı.

Bill’in Kavram 7 denemesi ne diyor (1962)

Görünürdeki çelişki. “Bu kavram çelişkili görünebilir; karşı konulamaz bir gücün yerinden oynamaz bir engelle çarpışması gibi durabilir” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 7). Kurulun A.A.’nın fonları ve hizmetleri üzerinde tam yasal gücü var; Konferans’ın ise onu aşmaya yetecek geleneksel etkisi ve mali gücü var.

Konferans pratikte neden kazanır. Gücü Tüzük’ün geleneksel etkisinden, gruplarca seçilen delegelerin büyük çoğunluğundan ve çok büyük bir sıkışıklık halinde delegelerin gruplardan gelen katkıları kurula vermemesinden gelir. “Kuramsal olarak Konferans yalnızca bir danışma organıdır; ama pratikte ihtiyaç duyabileceği bütün nihai hak ve yetkilere sahiptir” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 7). Vekillerin görevlerinde maaşlı bir çıkarları olmadığı için Bill, delegelerin açık ve sürekli iradesine yasal olarak asla karşı çıkmayacaklarından “oldukça emin.”

Nasıl çözüldü (1950). Konferans Tüzüğü 1950’de hazırlandığında son sözün kimde olacağı sorusu açıktı. Bill ve diğerleri, nihai otoritenin “kendi halefini atama konusunda sınırsız hakka sahip, yalıtılmış bir Vekiller Kurulu” elinde kalmaması gerektiği konusunda anlaştı (Dünya Hizmetleri için On İki Kavram, 7. Kavram). Üç fikri ele aldılar ve bıraktılar:

  • Konferans’ı şirketleştirmek; bu, bütün üyelerine hukuki statü vermek, yani fiilen bütün Topluluğu şirketleştirmek anlamına gelirdi;
  • vekiller için ülke çapında seçimler, yani “siyasi bir kargaşa”;
  • vekillerin Konferans tarafından aday gösterilip seçilmesi; kısa süre toplanan delegeler bunu iyi yapamazdı.

Bu yüzden “Konferans’a, yeni Vekil adaylarını reddetme hakkı verildi; ama seçme hakkı verilmedi” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 7). Bir dipnot bunu güncelliyor: bölgesel ve genel vekiller artık Konferans haftasında seçiliyor.

İki taraf da geri durmalı. Yeni vekiller bazen bir Konferans talimatını kabul etmenin yasal Tüzük’lerini çiğneyip çiğnemediğini soruyor. Bill, hiçbir şeyin onları bütün yetkilerini her zaman kullanmaya zorlamadığını söylüyor; her şey düşünüldüğünde “evet” demek çok daha akıllıca olduğunda, “mutlak yasal ‘hayır’ deme haklarını kullanmaktan basitçe kaçınabilirler” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 7). Bunu, yasal ama nadiren kullanılan bir ABD başkanı vetosuna benzetiyor.

Vekiller ne zaman veto etmeli. “O halde açıktır ki Vekiller Kurulumuz, Konferans’ın herhangi bir eylemi üzerinde veto yetkisini saklı tutar” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 7), “veto nadiren kullanılacak olsa da” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 7). Bill’in üç örneği: 1. Konferans’ın kendi Tüzüğü’nü ya da kurulun Tüzüğü’nü açıkça ihlal eden ya da A.A.’ya ciddi zarar verecek kadar pervasız bir eylemi: vekiller yeniden değerlendirme ister, reddedilirse veto eder ve doğrudan gruplara başvurabilir. 2. Vekiller, Konferans’ın onayladığı bütçeyi yıl içinde kısabilir; ama Konferans’a danışmadan onu pek aşmamalıdır. 3. Yıl içinde uygulanamaz hale gelen bir plan iptal edilebilir.

Denge. “Bu dengenin sonsuza dek sürdürülebileceğine inanıyoruz; çünkü biri gelenekle, diğeri hukukla korunuyor” (Twelve Concepts for World Service, Kavram 7).

Sonraki kaynaklar ne diyor (tarihleriyle)

  • P-8 (© 2017), kurulun yasal vetosunun var olduğunu, “ama pratikte hiçbir zaman kullanılmadığını” söylüyor (P-8). Bu, P-8’in kendi tarihine kadarki uygulama hakkındaki ifadesidir; Bill’in 1962 tarihli denemesi yalnızca vetonun nadiren kullanılacağını söyler ve bunu zaman zaman bir görev olarak görür.
  • Güncel Tüzük (2024–2026 Service Manual), 1955 kuralını 1986 Konferansı’nın yeniden ifade ettiği haliyle koruyor: oy veren Konferans üyelerinin, toplantı yeter sayısıyla verdiği üçte iki oy, “Genel Hizmet Kurulu bakımından bağlayıcı sayılır” (The A.A. Service Manual, 2024–2026, Ek K, Güncel Konferans Tüzüğü); bu, kurulun olağan işleri yürütme yasal hakkını zedelemez.

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Nerede Yazıldığı / ilk yayımlandığı
P-17, Money (Bill W.) — Grapevine, 1946
Alcoholics Anonymous, Ek I, Uzun biçim Dördüncü ve Dokuzuncu Gelenek s. 563, 565 1946
Alcoholics Anonymous, Ek VII, Kavram 7 (kısa biçim) s. 575 Kavramlar 1962; kısa biçim 1971
Twelve Concepts for World Service (Bill W.), Kavram 7, sonradan eklenen dipnotla The A.A. Service Manual içinde, 2024–2026 baskısı 1962
Konferans Tüzüğü, güncel metin The A.A. Service Manual, 2024–2026, Ek K 1955, değiştirilmiş haliyle
P-8, The Twelve Concepts for World Service Illustrated — ilk basım 1986; © 2017

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısadır ve kaynağı belirtilir; Büyük Kitap, Service Manual ile Twelve Concepts for World Service ve P-8 © A.A. World Services, Inc.’e aittir; P-17 yazıları © AA Grapevine, Inc.’e aittir.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.