Gelenekler kural mıdır? Kimin için geçerlidir: gruplar mı, üyeler mi?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • Bunlar, birinin uygulatabileceği yasalar anlamında kurallar değildir. Büyük Kitap “bu prensiplerin hiçbiri kuralların veya yasaların nüfuzunu barındırmıyor” der (s. xix) ve A.A.’da hiç kimsenin bir grubu bunlara uymaya zorlama gücü yoktur.
  • Bunlar yumuşak da değil. Uzun Biçim “asla” sözcüğünü açıkça söyler: bir grup “asla bizatihi olarak ticarete atılmamalıdır” (s. 564) ve sıradan A.A. On İkinci Basamak çalışması asla para karşılığı yapılmamalıdır (s. 564–565). Gruplar bunlara, uymadıklarında ne olduğunu deneyim gösterdiği için bağlı kalır.
  • Geleneklerin çoğu A.A. gruplarına ve bir bütün olarak A.A.’ya seslenir. Ancak birkaçı, üyelere de A.A. üyesi olarak hareket ettiklerinde ya da A.A.’yı ilgilendirebilecek durumlarda seslenir: toplum önünde, basında ve para söz konusu olduğunda.
  • A.A.’yı yönetirler. A.A.’nın dışındaki hiç kimseyi yönetmezler.

Kural değil: kitaplar ne diyor

İkinci Baskı İçin Önsöz (1955) bunu doğrudan söyler: “Her ne kadar bu prensiplerin hiçbiri kuralların veya yasaların nüfuzunu barındırmıyor olsa da, 1950’ye kadar öylesine benimsenmiş hale gelmişlerdi ki, Cleveland’da düzenlenen ilk Uluslararası Konferansımızda yeniden teyit edildiler” (s. xix).

Özgün On İki Madde’yi tanıtırken Bill W. onlara bir ilişkiler geleneği için “bu öneriler” dedi (P-17, Önsöz, 1955) ve bunların “kendi derin inancıyla ve dostlarının ortak onayıyla” sahiplenilen geleneklere dönüşüp dönüşemeyeceğini sordu (P-17, Önsöz, 1955). 1957’de geriye bakarak, bir gelenekler düzeninin “elbette hiçbir zaman kural ya da yasa olamayacağını” (A.A. Comes of Age, 1957), ama vekillere, New York ofisine ve “özellikle” büyüme sancısı çeken gruplara yol gösterebileceğini yazdı.

Bill’in otorite üzerine 1947 tarihli yazısı, neden onları uygulatacak kimsenin olmadığını açıklar. A.A.’nın hiçbir yerinde “bir A.A. grubunu herhangi bir şeye zorlayabilecek” hiçbir insani otorite olmadığını yazdı (P-17, “Will A.A. Ever Have a Personal Government?”, 1947). Gruplar Gelenekleri, üyelerin Basamakları izlediği sebeple izler: “Gruplar, izlemezlerse dağılacaklarını görür” (P-17, “Will A.A. Ever Have a Personal Government?”, 1947).

Ayrıca onları bir kurallar kitabına dönüştürmeye karşı da uyardı: “Kendimize küçük kurallar ve yasaklarla zarar verebiliriz” (P-17, Önsöz, 1955).

Ama isteğe bağlı eklentiler de değil

Uzun Biçim “A.A. tecrübelerimizin bize öğrettikleri:” sözleriyle açılır (s. 563). Dili -meli/-malı kipindedir, bazı yerlerde de “asla” der:

  • “Bir A.A. grubu asla bizatihi olarak ticarete atılmamalıdır” (s. 564).
  • Dışarıdakilerle işbirliği “gerek fiili gerek zımni olarak asla bir mensubiyet ya da destek seviyesine çıkmamalıdır” (s. 564).
  • “Adsız Alkolikler hiçbir zaman profesyonel olmamalıdır” (s. 564).

Bill’in yazıları, her “asla”yı, gruplar aksini denediğinde neyin ters gittiğiyle açıklar (bkz. On İki Gelenek neden yazıldı?). Dolayısıyla dürüst cevap şudur: uygulatılmaz, ama sağlamdır.

Kime seslenirler

Esas olarak gruplar ve bir bütün olarak A.A. Ek I, bunların “A.A. nasıl en iyi şekilde işler?” ve “A.A. nasıl bütün kalır ve varlığını sürdürür?” sorularına yanıt verdiğini söyler (s. 561). Uzun Biçim hep gruplara seslenir (“A.A. gruplarının her biri”, s. 563–565). İkinci Gelenek “Grubumuzun amacı için” diye başlar (s. 563). Dördüncü Gelenek her grubun kendi işleriyle ilgilidir (s. 563). Beşinci, Altıncı ve Yedinci Gelenekler, bir grubun ne için var olduğuyla, neye karışabileceğiyle ve masraflarını nasıl karşıladığıyla ilgilidir (s. 563–564). Dokuzuncu Gelenek, grupların ve hizmet kurullarının nasıl örgütlendiğiyle ilgilidir (s. 565).

Üyeler de, A.A.’nın söz konusu olduğu yerlerde. Uzun Biçim bireyi dışarıda bırakmaz:

  • Biri üyeyle başlar: “Adsız Alkolikler’in her üyesi büyük bir bütünün küçük bir parçasından ibarettir” (s. 563).
  • Sekizinci Gelenek, alkoliklere ücret karşılığı danışmanlık yapmanın profesyonellik olduğunu ve sıradan On İkinci Basamak çalışmasının asla para karşılığı yapılmayacağını söyler (s. 564–565). Bu, üyelerin yaptığı bir iştir.
  • Onuncu Gelenek: “Hiçbir A.A. grubu ya da üyesi asla A.A.’yı zor durumda bırakacak şekilde derneğin kapsamının dışında kalan tartışmalı konularda fikir beyan etmemelidir” (s. 565).
  • On Birinci Gelenek: “A.A. üyeleri olarak isimlerimiz ya da fotoğraflarımız yayınlanmamalı, videoya kaydedilmemeli ya da kamuya açık şekilde yayımlanmamalıdır” (s. 565).

Metinlerin çizdiği sınır, A.A.’nın işin içinde olduğu yerdir. Bill’in dış projelere dair 1947 tarihli yazısı, üyelerin başka alanlarda “yalnızca birey olarak hareket ederlerse ve A.A. adına dikkat ederlerse” serbestçe çalışabileceğini söyler (P-17, “Dangers in Linking A.A. to Other Projects”, 1947). 1957’de Geleneklerin “grup kadar kişisel fedakârlık da” istediğini (A.A. Comes of Age, 1957) yazdı; buna A.A. adını asla kişisel güç, şöhret ya da para için kullanmamak da dâhildir.

Yani “Basamaklar üyeler içindir, Gelenekler gruplar içindir” sözü yalnızca yarı doğrudur. Gelenekler A.A.’nın birliğiyle ilgilidir ve bir A.A. üyesi olarak hareket eden, ya da kamuya bir A.A. üyesi olarak konuşan üye, bunun içindedir.

A.A.’nın dışındaki kimse için değil

Uzun Biçim’de A.A. dışındaki kişileri ya da kuruluşları yönetecek hiçbir şey yoktur. A.A. gruplarına dış girişimleri kendilerinden uzak tutmalarını söyler ve kulüplerin ve hastanelerin yönetimi için “sadece onları maddi açıdan destekleyenlerin sorumluluğunda olmalıdır” der (s. 564). Uzun Biçim, A.A. adıyla kamudan fon talep etmenin, bunu gruplar, kulüpler, hastaneler ya da “diğer A.A. dışı ajanslar” yapsa bile “oldukça tehlikeli” olduğunu da söyler (s. 564), ama bu, A.A.’nın kendi kaygısını dile getirmesidir; dışarıdaki hiç kimsenin sorumlu tutulabileceği bir kural değildir. Bir hastane, bir tedavi merkezi ya da bağımsız bir web sitesi A.A.’nın Geleneklerine bağlı değildir; bir A.A. grubunun onunla ilişkisi ise bağlıdır.

Karşılaştırma için sonraki kaynaklar

Daha sonraki bir broşür kurallar ve üyeler hakkında aynı şeyi söyler: “Gelenekler kural değildir — ve yalnızca görevliler için de değildir” (P-43, 1971). A.A. grubu broşürü (P-16, 2018) 1962 tarihli On İki Kavram’dan alıntı yapar: “A.A. ilkelerine uymayanlara hiçbir cezanın uygulanmaması” (P-16, 2018).

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Sayfalar İlk yayım
Alcoholics Anonymous, Ek I, Uzun biçim 561, 563–565 1946
Alcoholics Anonymous, İkinci Baskı İçin Önsöz xix 1955
P-17, “Will A.A. Ever Have a Personal Government?”; “Dangers in Linking A.A. to Other Projects” — 1947
P-17, Önsöz — 1955 tarihli
A.A. Comes of Age — 1957
P-43, The Twelve Traditions Illustrated 1 1971
P-16, A.A. Grubu… Her Şeyin Başladığı Yer (On İkinci Kavram’dan alıntı yapar, 1962) 12 2018 baskısı

Büyük Kitap sayfa numaraları (İngilizce) dördüncü baskıdandır (2001). A.A. Comes of Age kitabının elimizdeki nüshasında basılı sayfa numarası yoktur; bu yüzden kitap adı ve yılıyla anılır.

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısadır ve kaynağı belirtilir; Büyük Kitap, A.A. Comes of Age, P-16 ve P-43’ün telif hakkı © A.A. World Services, Inc.’e, P-17 yazılarının telif hakkı © AA Grapevine, Inc.’e aittir.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.