“İYİLER VE KÖTÜLER”

İyileşmedeki biri için “iyiler ve kötüler”, hayatı alkolün tamponu olmadan kendi şartlarıyla kabul etmeyi öğrenmek demektir. Büyük Kitap, artık sorunlarımızdan kaçamayacağımızı öğretir—hem hoş hem acı anlarla soğukkanlılıkla yüzleşmeliyiz. 85. sayfada alkolizmden “gündelik bir rahatlamamız” olduğu söylenir, ama bu rahatlama manevi durumumuza bağlıdır; bu da her günün hem sevinçlerini hem kederlerini kabullenmemizi gerektirir. 83–84. sayfalardaki Vaatler bize “geçmişe pişmanlık duymayacağımızı ve onu kapalı kapılar ardında saklamak istemeyeceğimizi” güvence eder—yani kötü deneyimlerin bile iyileşmemizde değeri vardır. Anahtar, her olayı “iyi” ya da “kötü” diye yargılamayı bırakıp her birini bir ders ya da gelişim fırsatı olarak görmektir. 68. sayfanın dediği gibi, “Tanrı’dan, hasta bir dosta seve seve göstereceğimiz hoşgörüyü, merhameti ve sabrı onlara göstermemize yardım etmesini istedik.” Bu bizi de kapsar—kendi kusurlarımıza ve günlük hayatın inişlerine ve çıkışlarına karşı sabırlı olmalıyız.