Büyük Kitap Sayfa 83: Vaatlerin Başladığı Yer

Büyük Kitap’ın (Alcoholics Anonymous, 4. baskı) 83. sayfası, belki de bütün kitabın en çok alıntılanan sayfasıdır. Uygulamaya Geçiş bölümünde, Dokuzuncu Basamak’ın tam kalbinde yer alır ve iki hazine taşır. Birincisi, çoğumuzun altını çizdiği cümledir: “Manevi yaşam bir teori değildir. Onu yaşamalıyız.” (s. 83). İkincisi, sayfanın altında başlayan Dokuzuncu Basamak Vaatlerinin başlangıcıdır: “Eğer gelişimimizin bu aşamasında itinalı olursak, işimizin yarısı bile bitmeden kendimizi hayrete düşmüş bulacağız.” (s. 83).

Bu Vaatler, sayısız grubun toplantılarda yüksek sesle okuduğu sözlerdir. “Yeni bir özgürlük ve yeni bir mutluluğu tanımış olacağız. Geçmişe pişmanlık duymayacak ve onu kapalı kapılar ardında saklamak istemeyeceğiz.” (s. 83). Vaatler 83. sayfanın altından 84. sayfaya uzanır ve telafi çalışmasını yaptığımızda içimizde neler olmaya başladığını sade ve somut biçimde anlatır. 83. sayfayı aradıysanız, bu cümlelerden birini bir yerde duymuş ve yerini bulmak istemiş olabilirsiniz. İşte burası.

83. Sayfa Aslında Ne Anlatıyor

Bağlam burada önemlidir. 83. sayfa, bize en yakın insanlara, özellikle ailelerimize karşı telafi etmekle ilgilidir. Hemen öncesindeki sayfa alkoliği başkalarının hayatından hiddetle geçen bir kasırgaya benzetir (s. 82); 83. sayfa ise sadece ayık kalmanın yeterli olduğunu düşünen alkoliğe cevap verir. Kitap, kasırga sığınağından çıkıp evini yıkılmış bulan ve yine de rüzgârın en azından durduğunu neşeyle söyleyen bir çiftçiyi anlatır (s. 82). Ayık kalıp hasarı hiç onarmazsak bizim halimiz de budur. Bu yüzden kitap bize açık sözlüdür: “Evet, önümüzde uzun bir yeniden yapılanma süreci var.” (s. 83). İpleri biz elimize alırız. Pişmanlık içinde üzgün olduğumuzu homurdanmak yetmez. Aileyle oturur, onları eleştirmeden geçmişe dürüstçe bakar ve her sabah Yaratıcı’mızdan bize “sabrın, hoşgörünün, nezaket ve sevginin” yolunu göstermesini isteriz (s. 83).

Manevi Yaşam Bir Teori Değildir

Aile üzerine bu konuşmanın tam ortasında bu sayfayı ünlü yapan cümle gelir: “Manevi yaşam bir teori değildir. Onu yaşamalıyız.” (s. 83). Kitap bunu hemen uygulamaya döker. Ailemize manevi konularda vaaz vermemeliyiz, programı onlara dayatmamalıyız. Zamanla değişeceklerdir, çünkü davranışımız onları sözlerimizden çok daha fazla ikna eder (s. 83). Çoğumuz buna yaşayarak telafi diyoruz. Farklı olduğumuzu ilan etmeyi bırakıp, sıradan günlerde birer birer gerçekten farklı olmaya başlarız. Büyük Kitap, 83. sayfada telafinin söylediğimiz değil yaşadığımız bir şey olduğunu anlatır.

Vaatler Nerede Başlar ve Bizden Ne İster

Vaatlerin bir koşulla açıldığına dikkat edin. “Eğer gelişimimizin bu aşamasında itinalı olursak” (s. 83) ifadesi doğrudan yukarıda anlatılan telafi çalışmasına işaret eder. Vaatler sadece ayıklığa değil, Dokuzuncu Basamak’a bağlıdır. Ardından hepsinin kapsamı gelir: yeni bir özgürlük, yeni bir mutluluk ve “Huzur kelimesinin yeni bir anlamını öğrenecek ve barışı bileceğiz” (s. 83) güvencesi. Vaatler 84. sayfada devam eder; kitap orada şüphemizi önceden görür: “Bunlar olağanüstü vaatler mi? Bizce hayır.” (s. 84). Vaatler “bazen çabuk bazen yavaş” gelir (s. 84) ve “eğer sebat edersek hepsi gerçekleşecek” (s. 84). Bu son cümle, bütün bölümün sessiz motorudur. Vaatler sonuçların bir tarifidir; çalışma ise bize düşer.

83. Sayfayı Bugün Yaşamak

Her şeyi bugün yeniden inşa etmemiz gerekmiyor. Büyük Kitap iki sayfa sonra bize asıl sahip olduğumuz şeyin “manevi durumumuzun bakımına bağlı olan gündelik bir rahatlama” olduğunu hatırlatır (s. 85). Yani bugün küçük bir yeniden yapılanma eyleminde ipleri elimize alabiliriz: eleştirdiğimiz yerde nazik bir söz, ortadan kaybolduğumuz yerde orada olmak, kendi kapımızın önünü süpürüp başkalarınınkini denetlememek. 83. sayfayı rehberinize ya da grubunuza götürüp birlikte konuşun. Yavaş yavaş, mümkünse yüksek sesle okuyun. Manevi yaşam bir teori değildir; bu sayfa da öyle. Onu yaşarız ve Vaatler gerçek olmaya başlar.