Kimseye Sorulmadı

Bir grup, kimse elinden almadan da Dördüncü Gelenek’i kaybedebilir; sadece hiç kullanmayarak. Altı yıldır hep aynı şekilde yürüyen bir salı akşamı toplantısını düşünün. Aynı açılış, aynı okumalar, hep aynı adam önde, çünkü başka kimse elini kaldırmadı. Kimse bir iş toplantısı hatırlamıyor. Kahve parası yetmediğinde o karşılıyor, biçimin değişmesi gerektiğinde o değiştiriyor. Kimse itiraz etmiyor, çünkü kimseye sorulmadı. Uzun Biçim kararı gruba verir, grup ise karar vermeyi bırakmıştır. Hiç toplanmayan bir vicdan hiçbir şeye karar veremez, bu yüzden kararlar vermeye istekli olan kişiye kayar. Bill W. grupların nasıl işlemesi gerektiğini anlattı (A.A. broşürü P-17, s. 38): “Basit işlerini görecek dönüşümlü komiteleri tercih ederler. Bu komiteler her zaman hizmetkâr olarak görülür: yalnızca hizmet etme yetkileri vardır, asla emretme yetkileri yoktur. Her komite, grubunun isteklerinin ne olduğuna inandığını yerine getirir.” Dönüşümlü demek, görevin başkasına geçmesi demektir. Grubun istekleri: birinin bunu gruba sorması gerekir. Bugün bu sessiz sürüklenme, özgür bir odanın tek bir kişi ya da tek bir kurum tarafından yönetilir hale gelmesinin en yaygın yoludur, çünkü üyeler kendilerine ait olanı hiç sahiplenmemiştir. Bu akşam deneyin: grubunuzun en son ne zaman bir iş toplantısı yaptığını ve en son ne zaman birinin görevden ayrıldığını sorun.