Fiyata Dahil

A.A. tedavi yataklarına sahip olmayı düşündü ve bunu yazılı olarak reddetti. Bill W. açıkça söyledi (A.A. kitapçığı P-17): “Yıllar önce, A.A.’nın kendi hastaneleri, dinlenme evleri ve çiftlikleri olması gerektiğini düşünürdük. Şimdilerde ise kesinlikle böyle şeylere girişmemek gerektiğinden kesinlikle eminiz.” Bakım doktorların işidir; A.A. satabileceği hiçbir şeyi elinde tutmaz. Ama yatakları sahiplenmeyi reddetmek, yatakların A.A.’yı satmasını engellemedi. Bir tesis bir yatış için on binlerce ister ve içindekinin bir kısmı A.A.’nın kendisidir: programdaki toplantı, daire şeklinde dizilmiş sandalyeler, duvardaki Basamaklar — kasabanızın haftanın her akşamı ücretsiz yaptığı şeyin aynısı. Faturada A.A. yazmaz. Yazmasına gerek yoktur. Duvarların içindeki her şey fiyata dahildir. Bu kurala tutunun, çünkü her ülkede ve her sistemde işler: biri para alıyorsa, biri de ödüyordur. Alkolik, ailesi, bir sigortacı ya da bütün vergi mükellefleri birden — kimse fatura görmese bile, iyileşme parası A.A.’nın bedava verdiği şeyi satın alıyordur. Böylece otuz gün sonra taburcu edilen adam bir toplantının fiyatını öğrenmiş olur ve bu bir dolar değildir. Ona bedava bir şey satılmıştır. A.A. bir kuruş görmedi ve hiç de istemedi.