Çekişmeli Oylama

Bir grup İkinci Gelenek’in lafzına uyup oylama yapabilir ve yine de bölünmüş bir kararı tek bir oyla geçirmeye zorlayarak kendini parçalayabilir. On üç üyenin bulunduğu bir iş toplantısını düşünün. Önerge toplantıyı yeni bir geceye taşımak. Altısı istiyor, altısı istemiyor, biri omuz silkiyor ve yedi altıyla geçiyor. Bahara kadar altı kişi gelmeyi bırakmıştır ve ikisi şehrin diğer ucunda bir toplantı başlatmıştır. Kimse bir kuralı çiğnemedi. Ama grubun vicdanı üyelerin bir arada olmasıdır ve yarısı az önce kapıdan çıkıp gitti. A.A. bunu zor yoldan öğrendi. Bill W. ve eskiler A.A.’nın ilk Genel Hizmet Konferansı’nın seçimlerini planlarken tehlikeyi adlandırdılar (A.A. Comes of Age): “Bir diğer başlıca dert kaynağı, neredeyse her zaman geride büyük ve hoşnutsuz bir azınlık bırakan, şiddetle çekişmeli yakın seçimlerdi.” Bu yüzden, kaybeden tarafın kabullenebileceği kadar geniş bir fark olan üçte iki oy istediler. Uzun biçim bir grubun otoritesinin nerede yaşadığını adlandırır (Büyük Kitap, s. 563): o, “kendini grup bilincimizde ifade eden sevgi dolu bir Tanrı’dır.” Yedi altı bölünme, karar vermeyi henüz bitirmemiş bir odadır. Bu akşam deneyin: grubunuz neredeyse yarı yarıya bölündüğünde, sorunun oylama yerine bir ay daha konuşmak için bekleyip bekleyemeyeceğini sorun.