Bir Alkolik Bir Alkolikle Konuşur

Bir grup kusursuz düzeni koruyup yine de Birinci Gelenek’i çiğneyebilir; kimse yeni adamla hiç konuşmuyorsa. İyi yürütülen bir toplantıyı düşünün. Zamanında başlar, okumalar okunur, paylaşımlar iyidir, kapanış birlikte yapılır. Sonra müdavimler ikili üçlü arabalarına yönelir ve kapının yanındaki, yalnız gelen yeni gelen eve yalnız gider. Kimse kaba davranmadı. Kimse hiçbir şey olmadı. Üçüncü Baskı Önsözü A.A.’nın gerçekte nerede gerçekleştiğini söyler (Büyük Kitap, s. xxii): “Dernek, yaşanan muazzam büyümeye ve aradan geçen süreye rağmen özünde basit ve kişisel bir nitelik barındırıyor. Bir alkoliğin bir başka alkolikle konuştuğu; tecrübelerini, gücünü ve umudunu paylaştığı her gün, dünyanın bir yerlerinde yeni bir iyileşme hikayesi başlıyor.” Uzun biçimin “büyük bütünü” (Büyük Kitap, s. 563) bu konuşmalardan, bir alkolikten diğerine yapılanlardan oluşur. Yalnızca birbirleriyle konuşan ayık insanlardan oluşan bir oda kapalı bir çembere dönüşmüştür ve kapalı bir çember hiçbir şeyin parçası değildir. Bugün bu boşluk çoğu zaman dışarıdan doldurulur: yeni gelen, bir üyenin telefon numarası yerine bir programın broşürü ve bir danışmanın kartıyla ayrılır. Bu akşam deneyin: ayrılmadan önce, odadaki en yeni kişinin eve kimsenin numarasıyla gidip gitmediğini öğrenin.