Onları Kendi Hâline Bırakmak

Kulüpler ve ofisler yalnızca üyeler onlardan ayrılmakta özgür olduğu sürece A.A.’nın hizmetkârı kalır ve bir tedavi merkezinin içinde yaşayan bir toplantının gidecek yeri yoktur. Bill W. A.A. üyelerinin parasını ödediği kulüpler ve ofisler hakkında yazdı (P-17 numaralı A.A. broşürü, s. 28): “Bunlar hizmet yerleridir; A.A.’yı gerçekten kontrol edemez ya da yönetemezler. Bunlardan herhangi biri verimsiz ya da baskıcı olursa çare yeterince basittir. Ortalama A.A. üyesi, koşullar değişene dek mali desteğini keserdi.” Baskıcı, kendini beğenmişçe, insanları itip kakan demektir. Üyeler bir kurumu ister kullanır ister kendi hâline bırakırdı, çünkü üyelikleri hiçbir zaman ona bağlı değildi. Uzun biçim bunu böyle tutar (Büyük Kitap, s. 563): “A.A. üyeliği paraya ya da mutabakata dayanmamalıdır.” Şimdi bunu tersine çevirin. Toplantı bir tedavi merkezinde, merkezin takviminde, personelinin açtığı şekilde yapılıyor. Merkezin işleyişinden hoşlanmayan bir içicinin esirgeyecek bir sepeti yok, çünkü merkezin onun parasına ihtiyacı yok. Merkezi kendi hâline bırakırsa, toplantıyı da onunla birlikte bırakır. Bill’in güvendiği basit çare gitmiştir. Bu akşam deneyin: ev sahibiniz baskıcı olsa, grubunuz toparlanıp gelecek hafta aynı adla, aynı üyelerle başka bir yerde toplanabilir miydi?