Hiç Kimse Zorlanamaz

A.A. her yeni gelenin On İki Basamak’ı tam yazıldığı gibi kabul etmesinde ısrar etseydi, binlercesi hiç gelmezdi ve Bill W. bunu açıkça söyledi. Tayland’da A.A. başlatmaya çalışan Presbiteryen bir papaz, Basamakları ilindeki en büyük Budist manastırının başına götürdü. Keşiş onları beğendi, “Tanrı” yerine “iyi” olabilir mi diye merak etti, sonra “O’nu nasıl anlıyorsanız” sözlerini görünce memnun oldu. Bill’in yorumu (A.A. Comes of Age): “Ama burada A.A.’nın Basamaklarının yalnızca öneri olduğunu hatırlamalıyız. Onlara olduğu gibi inanmak aramızda üyelik için hiç de bir koşul değildir. Bu özgürlük, On İki Basamağı tam yazıldığı gibi dayatsaydık hiç denemeyecek olan binlerce kişiye A.A.’yı ulaşılabilir kıldı.” Sonra meseleyi çözen satır: “Alkoliklerin Tanrı’ya inanması sağlanabilir ama hiçbiri buna zorlanamaz.” Bu, Uzun biçimin “mutabakat” kelimesinin iş başında hâlidir (Büyük Kitap, s. 563): “A.A. üyeliği paraya ya da mutabakata dayanmamalıdır.” Tehdit hiçbir zaman bir keşişin yaptığı bir düzeltme değildi. Kapıda uzlaşma talep eden bir topluluktu. Bugün ciddi olmak kılığında geliyor: bir yeni gelenin şüphelerini onun gerçekten içeride olmadığının kanıtı sayan bir oda. Bu akşam deneyin: henüz hiçbir şeye inanmayan bir içici odanızda oturup üye sayılabilir mi, sorun.