On Bire Karşı İki

Dışarıdaki bir konuda oy kullanan bir grubun artık o konuda bir görüşü vardır ve kaybeden tarafta olan bir içen insana az önce kapı gösterilmiştir. Bu bir iş toplantısının sonunda, kahve parasından sonra olur. Biri yerel bir içki yasasıyla ilgili bir dilekçe getirir. Tartışma yok; oda aynı fikirde. Nerede durduğumuzu bilmek için bir el kaldırma. On bir kişi kaldırır, iki kişi kaldırmaz ve sekreter bunu tutanağa yazar. Gazete yok, açıklama yok. Ama grubun kayıtlı bir tutumu var ve uzun biçimin çizgisi aşıldı: “A.A.’yı zor durumda bırakacak şekilde” (Büyük Kitap, s. 565). Bill W., uzun süre ayakta kalan grupların bunun yerine ne yaptığını anlattı (A.A. broşürü P-17, s. 38): “Gruplar, siyasi reform ya da din gibi dışarıdaki konular üzerinde tartışmadan kaçınmaya istekli; alkoliklerin iyileşmesine yardım etme yönündeki tek amaçlarına bağlı kalıyorlar.” Tek amaç. Ellerini indirmiş duran iki kişi kalabilir ya da uzaklaşabilir ve o oylamayı onlardan duyan içen insan hiç gelmeyebilir. Bugün istek genellikle dışarıdan geliyor: grupları “imza atmaya” çağıran bir kampanya. Bu gece deneyin: grubunuzun iş toplantısının şimdiye dek neler üzerinde oy kullandığını ve her maddenin A.A.’nın kendi işi olup olmadığını sorun.