Patronun Yokluğu Boş Kadro Değildir

İşte Gelenek 9’u kendi aleyhine kullanan hamle: “asla örgütlenmiş olmamalıdır” sözünü A.A.’nın amatör ve yönetimsiz olduğunun itirafı olarak okumak, sonra yönetimi sağlamayı önermek. Bill W. bunu daha kimse teklif etmeden yanıtladı (P-44, A.A.’s Legacy of Service, s. 3). A.A.’nın hizmetleri var — toplantı yerleri, ofisler, telefonlar, yayınlar, komiteler, vekiller — ve “Bu hizmetleri kaldırarak A.A.’yı daha sade yapamayız. Yalnızca karmaşa ve kafa karışıklığı yaratırız.” A.A. yapısız değildir. Bir tür yapıyı reddeder: yöneten türü. Ve Bill, A.A.’nın kendi mekanizmasına uyguladığı tek sınavı verdi: “Herhangi bir hizmet konusunda yalnızca tek bir soru soruyoruz:” — “Bu hizmet gerçekten gerekli mi?” — ve yanıtın bir görevi var: “Gerekliyse, onu sürdürmek zorundayız; yoksa A.A.’ya ihtiyaç duyan ve onu arayanlara karşı görevimizde başarısız oluruz.” Bu sınavın kimin için olduğunu okuyun. A.A.’ya ihtiyaç duyanlar ve onu arayanlar — hâlâ dışarıdaki alkolik. Sahipler değil, finansörler değil, bir merkez ofis değil. Bu, topluluğun kendisine sorduğu bir sorudur ve başkasının onun adına yanıtlaması için bir fırsat değildir. Bir program müşterileri için A.A.’yı örgütleyeceğini söylediğinde, patronun yokluğu boş kadro değildir. Tasarımın kendisidir.