Ana sayfa › Kitaplardan A.A. soruları › İnsanlar ve tarih

Bill W. kimdi?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • Bill W., William Griffith Wilson’dı (1895–1971), A.A.’nın iki kurucusundan biri (P-53, 2017); Büyük Kitap’ın İkinci Baskı İçin Önsöz onu “New York’lu bir borsa simsarı” olarak anar (s. xv). 1939’da yazdığı kendi hikâyesi, Büyük Kitap’ın 1. Bölümü olan “Bill’in Hikâyesi”dir (s. 1–16).
  • İçki içmesi Birinci Dünya Savaşı’nda orduda başladı, Wall Street kariyerini mahvetti ve ayık bir eski dostun (Ebby) mutfağına “basit bir dini fikir ve pratik bir eylem programından” bahsetmeye gelmesinin ardından, Aralık 1934’te Towns Hospital’da son buldu (s. 9). “Ondan beri de ağzıma içki koymadım.” diye yazar (s. 13).
  • Diğer alkoliklerle çalışmak, en başından beri ayık kalma biçimiydi: “her türlü önlem başarısızlıkla sonuçlansa bile başka bir alkolik ile çalışarak günü kurtarabiliyordum.” (s. 15). Mayıs 1935’te Akron’da böyle birini ararken Dr. Bob’la tanıştı (P-53, 2017); Büyük Kitap da ilk grubun kıvılcımını Haziran 1935’te Akron’a tarihler (s. xv).
  • Büyük Kitap’ın bölümlerinin taslağını yazdı (1939) (A.A. Comes of Age, 1957), Gelenekleri sistemleştirdi (1946), vekillerin (1938) ve Genel Hizmet Konferansı’nın (1951) kurulmasına yardım etti ve 1955’te aktif liderlikten çekildi (P-53, 2017); aynı yıl St. Louis’de A.A.’nın işlerini Konferans’a devretti (A.A. Comes of Age, 1957). 24 Ocak 1971’de öldü (s. 16).

Kendi anlatımı, 1939’da yazılmış: “Bill’in Hikâyesi” (s. 1–16)

Büyük Kitap onun tam adını hiçbir yerde vermez. Bölüm, hikâyenin akışını sırasıyla anlatır:

  • Savaş ve ilk içkiler. New England’da bir kasabada Plattsburg’lü genç bir subay, kasabanın ileri gelenlerinin iltifatları arasında şöyle der: “İşte o heyecanın ortasında içkiyi keşfettim.” (s. 1). Fransa’ya yolculuk sırasında: “Çok yalnızlık çekiyordum ve yalnızlığımı alkolle paylaşmak hoşuma gitmeye başlamıştı.” (s. 1). Winchester Katedrali’ndeki bir mezar taşı yazıtı için şöyle der: “Bu benim için bir ihtardı aslında; fakat hiç önemsemedim.” (s. 1).
  • Wall Street. Yirmi iki yaşında eve döndü, geceleri hukuk kursuna gitti, bir teminat şirketinde tahkikat memuru olarak çalıştı ve borsayla ilgilenmeye başladı (s. 2). O ve eşi US$1.000 biriktirip hisse senetlerine yatırdı ve bir yıl boyunca yan arabalı bir motosikletle Wall Street için fabrikaları gezdi; yazdığı raporlar ona bir pozisyon ve masraf hesabı kazandırdı (s. 2–3). “Bunu takip eden birkaç yıl boyunca talih bana hep para ve takdir getirdi.” (s. 3). İçkisi gün boyu ve neredeyse her gece sürdü (s. 3).
  • Çöküş ve sonrası. Ekim 1929 onu mahvetti; Montreal’deki bir arkadaşı onu yanına aldı, sonra işten çıkarmak zorunda kaldı (s. 4). Çift, eşinin ailesinin yanına taşındı; o günleri şöyle anlatır: “Bereket versin, kimse ne beş yıl işsiz kalacağımı ne de ayık bir nefes bile almayacağımı tahmin edebiliyordu.” (s. 4). Eşi ise bir mağazada çalışıyordu (s. 4). “İçki artık bir lüks değil, bir gereklilikti.” (s. 5). Kararlar ve sözler tutulmadı ve aklını kaçırıp kaçırmadığını merak etmeye başladı (s. 5–6).
  • Hastane. Doktor olan kayınbiraderi ve annesi sayesinde alkolikler için bir hastaneye yatırıldı; orada “nazik bir doktor” ona bedenen ve zihnen ciddi biçimde hasta olduğunu açıkladı (s. 7). Cevap kendini bilmek değildi; yeniden içti, hastaneye döndü ve eşine bir yıl içinde deliryum tremens sırasında öleceği ya da beyin ödemine yakalanacağı söylendi (s. 7). “Efendisi alkol bir kuldum.” (s. 8). Ateşkes Günü 1934’te yeniden içmeye başladı (s. 8).
  • Eski okul arkadaşı. Kasım 1934’ün sonlarında eski bir arkadaşı telefon etti, ayık bir halde geldi, içkiyi geri çevirdi ve şöyle dedi: “Dini buldum.” (s. 9). Arkadaşı “basit bir dini fikir ve pratik bir eylem programından” bahsetti (s. 9) ve bunu aktarmaya gelmişti. Bill’in dine itirazı, kendine özel bir Tanrı fikriydi (s. 10); arkadaşının yanıtı, “Neden kendi Tanrı konseptini kendin seçmiyorsun?” (s. 12), bölümün dönüm noktasıdır. Bkz.: “Bill’in Hikâyesi”ndeki eski okul arkadaşı kimdi (Ebby)?
  • Son hastane yatışı. “Hastanede alkol ile ilişiğim son kez olmak üzere kesildi.” (s. 13). Orada o anda anladığı şekliyle kendini Tanrı’ya sundu, yanlışlarıyla yüzleşti ve incittiği ya da kızgın olduğu insanların bir listesini çıkardı (s. 13). Arkadaşı ne yapması gerektiğini sıraladı: düşüncelerini sınamak, şüpheye düştüğünde sessizce oturmak, yalnızca başkalarına yararlı olmak için dua etmek (s. 13). Etkisi “elektrik gibi”ydi (s. 14); doktora hâlâ aklının yerinde olup olmadığını sordu (s. 14). Bkz.: Bill W.’ye Towns Hospital’da ne oldu?
  • Başkalarıyla çalışmak. Hastanede, “bana böylesine serbestçe verilmiş olana seve seve sahip olmayı isteyecek” binlerce ümitsiz alkolik olduğu düşüncesi aklına geldi (s. 14). “‘Çabasız iman olmaz,’ demişti. Bir alkolik için nasıl da korkutucu derecede doğru!” (s. 14). O ve eşi kendilerini başka alkoliklere yardım etmeye adadı; iş arkadaşları bir buçuk yıl boyunca şüpheci kaldı (s. 15) ve kendine acıma ile kızgınlık onu neredeyse yeniden içkiye sürüklediğinde şunu keşfetti: “her türlü önlem başarısızlıkla sonuçlansa bile başka bir alkolik ile çalışarak günü kurtarabiliyordum.” (s. 15). Bölüm, “Her şeye rağmen bütün bu yaptıklarımız bizim için oldukça eğlenceli” diyen (s. 16) ve altında “ölümcül bir ciddiyet” yatan (s. 16) bir dostlukla biter.

Bölüme sonraki bir baskıda eklenen not şöyledir: “Bill W., A.A. kurucu ortağı, 24 Ocak 1971’de ölmüştür.” (s. 16).

Hayatının gerçekleri (P-53)

A.A.’nın The Co-Founders of Alcoholics Anonymous broşürü (P-53, © 2017) özeti verir (P-53, 2017):

  • 26 Kasım 1895’te Vermont’un East Dorset kasabasında doğdu; Emily ile Gilman Barrows Wilson’ın tek oğluydu; East Dorset’te, Rutland’da, Manchester’daki Burr and Burton Seminary’de ve Arlington (Massachusetts) Lisesi’nde okudu.
  • 1914’te Vermont’taki askerî kolej Norwich Üniversitesi’ne girdi; üç yıl elektrik mühendisliği okudu, savaş bunu yarıda kesti. Asteğmen olarak atandı; Fransa’da 66. Topçu Alayı’nda görev yaptı. “Bu askerlik döneminde içmeye başladı ve neredeyse hemen feci sonuçlar doğdu.” (P-53, 2017).
  • 24 Ocak 1918’de, aktif göreve gitmeden kısa süre önce Brooklyn’li Lois Burnham ile evlendi. Bkz.: Lois W. kimdi ve A.A.’nın başlangıcında ne yaptı?
  • Savaştan sonra: kısa süre New York Central Demiryolu’nda; 1921–25 arasında U.S. Fidelity & Guaranty Company’de tahkikat memuru ve Brooklyn Law School’da üç yıllık bir gece hukuk kursu; 1925’ten itibaren sanayi mülkleri üzerine yazdığı raporlar yoğun spekülasyonu destekleyen bir saha tahkikatçısı.
  • 1931’e gelindiğinde içkisi ciddi bir sorun hâline gelmişti; “parlak bir Wall Street kariyeri vaat eden şey hızla bozuldu.” (P-53, 2017).
  • Kasım 1934: Oxford Grupları’nın alkoliklere bazen nasıl yardımcı olabildiğini Ebby’den öğrendi. Bir ay sonra Towns Hospital’da “tam bir umutsuzluk içinde yardım için haykırdı.” (P-53, 2017) ve kendi tarifiyle ezici bir manevi tecrübe yaşadı. Altı ay boyunca alkolikleri ayıltmaya çalışıp başarılı olamadı; ardından Mayıs 1935’teki Akron iş gezisi ve Dr. Bob’la karşılaşma geldi. Bkz.: Bill W. ile Dr. Bob nasıl tanıştı?
  • A.A. hizmeti “36 yıl sürdü” (P-53, 2017): diğer eski üyelerle birlikte iyileşme programını biçimlendirdi, grupların ilk on yıllık tecrübesini Geleneklere dönüştürdü, hareket için dört kitap yazdı ve tıp, psikiyatri ve din dernekleri önünde konuştu. “Yaşamı boyunca tüm kamusal onurları geri çevirdi ve topluluğun tamamına örnek oldu.” (P-53, 2017).
  • Yapı: 1938’de bir vekiller kurulunun kurulmasına yardım etti; Büyük Kitap’tan (1939) sonra bir yayıncılık şirketi ve hizmet ofisi; ardından 1951’de başlayan delegeler konferansı. 1955’te “aktif liderlikten çekildi” (P-53, 2017). P-53 şunu ekler: “Hayatının son on yılı büyük ölçüde A.A. dışı faaliyetlere ayrıldı.” (P-53, 2017).
  • 24 Ocak 1971’de Florida’nın Miami Beach kentinde zatürreden öldü ve Vermont’un East Dorset kasabasına gömüldü (P-53, 2017).

P-53 ayrıca son büyük konuşmasının (11 Ekim 1969, New York) son bölümünü de basar; konuşma çoğunlukla Geleneklerin 1941’den sonra grupların yaşadığı sıkıntılardan nasıl doğduğunu anlatır. Jack Alexander makalesinden sonra eski üyelerin “büyüyen hareket tarafından eğitilmeye başladığını” (P-53, 1969 konuşması) ve “Ben özellikle topluluğun bir öğrencisi oldum.” (P-53, 1969 konuşması) söyler. Bir Time kapağını ve Yale’den bir fahri doktorayı, “adsızlık ruhunu” (P-53, 1969 konuşması) korumak için geri çevirdiğini anlatır; Dr. Bob’la ortaklığı hakkında da şöyle der: “Aramızda hiç sert bir söz geçmedi ve bunun şerefi tümüyle ona aittir.” (P-53, 1969 konuşması).

1955 tarihli anlatımı (A.A. Comes of Age, 1957)

Bill’in 1955’te St. Louis’de İyileşme üzerine yaptığı konuşma, hikâyeyi 1939 tarihli bölümün dışarıda bıraktığı ayrıntılarla yeniden anlatır; bu ayrıntılar yirmi yıl sonrasına aittir:

  • Vermont’un East Dorset kasabasında, Aeolus Dağı’nın eteğinde büyüdü ve on yaşından itibaren büyükanne ve büyükbabasıyla yaşadı (A.A. Comes of Age, 1957). Uzun boylu, sakar ve depresifti: “Bir Numaralı adam olmaya karar verdim.” (A.A. Comes of Age, 1957): altı ay boyunca bumerang yonttu, sonra beyzbol takımının kaptanı ve okul orkestrasının şefi oldu (A.A. Comes of Age, 1957).
  • Yatılı okulda sevdiği bir kızın ani ölümü onu üç yıllık bir depresyona soktu; mezun olmadı (A.A. Comes of Age, 1957). “Sonra Lois çıkageldi ve birden yeniden canlandım” (A.A. Comes of Age, 1957). Savaş sırasında, New Bedford’da genç bir subayken evlendiler; bir sosyete partisinde içilen Bronx kokteyli ilk içkiydi: “Sonunda hayatın bir parçası olmuştum.” (A.A. Comes of Age, 1957).
  • Wall Street yıllarını, 1929 çöküşünü, “Jersey Lightning” elma içkisi yüzünden bozulan içmeme anlaşmasını ve Eylül 1934’te kendisinin ve Lois’in Dr. Silkworth’ten asıl neyin yanlış olduğunu öğrendiği geceyi anlatır (A.A. Comes of Age, 1957). 1934 Ateşkes Günü’ndeki kayma bütün ayrıntılarıyla anlatılır: bir barmenin ikram ettiği içki ve Lois’in ertesi sabah saat beşte onu baygın bulması (A.A. Comes of Age, 1957).
  • Ebby’nin ziyareti, Calvary Mission’a yapılan bir ziyaret, Towns’a yapılan son yolculuk ve manevi tecrübesinin “büyük beyaz ışığı” (A.A. Comes of Age, 1957); ayrıca Dr. Silkworth’ün güven verici sözleri ve William James okuması (A.A. Comes of Age, 1957). Bkz.: Büyük Kitap neden William James’ten söz ediyor?
  • Altı ay boyunca kimseyi ayıltamama; ardından Akron, Mayflower Hotel’in lobisi ve şu fark ediş: “Konuşacak başka bir alkoliğe ihtiyacınız var. Başka bir alkoliğe, onun size ihtiyacı olduğu kadar ihtiyacınız var!” (A.A. Comes of Age, 1957). Ardından Henrietta Seiberling ve Anneler Günü’nde Anne S.’ye yapılan telefon gelir (A.A. Comes of Age, 1957). Bkz.: Henrietta Seiberling kimdi?

1935’ten sonra yaptıkları

Aynı kitap, sonrasında olanların Bill’in kendi tarihidir: Akron ve New York’taki ilk gruplar, 1937 Rockefeller toplantısı, Alcoholic Foundation (1938), Büyük Kitap’ın yazılışı ve neredeyse iflasa sürüklenişi, Saturday Evening Post makalesi (1941), Gelenekler ve Konferans (A.A. Comes of Age, 1957, II. Kısım). Her birinin burada kendi sayfası vardır. Bkz.: Büyük Kitap’ın masrafları nasıl karşılandı ve nasıl yayımlandı (Works Publishing)? · Jack Alexander makalesi (1941) neydi ve ne işe yaradı? · A.A.’nın Üç Mirası nedir?

Kitabın ilk kısmı, Bill’in A.A.’nın işlerini Genel Hizmet Konferansı’na devrettiği Temmuz 1955 St. Louis kongresini anlatır. O anki anlatımı: “Açıkça görüyordum ki bundan böyle işim bırakmak ve işi Tanrı’ya bırakmaktı. Adsız Alkolikler sonunda güvendeydi; benden bile.” (A.A. Comes of Age, 1957). Kurucuların önceki konumunu açık sözlülükle “bir tür çift başlı papalık ve kardinaller kurulu” (A.A. Comes of Age, 1957) olarak tanımladı; bunun “çevresindeki büyük demokrasi denizine” (A.A. Comes of Age, 1957) bağlanması gerekiyordu. Bkz.: 1955’teki St. Louis kongresinde ne oldu?

Sonraki anlatımlar, dikkatle kullanılır

Pass It On (1984), Bill’in ölümünden on üç yıl sonra yayımlanan, A.A.’nın tam boyutlu biyografisidir. Önsözü onu “uyku vakti hikâyesinin ayrıntılı bir yeniden anlatımı” olarak niteler (Pass It On, 1984); bu, Bill’in kendisinin sayısız kez anlattığı hikâyedir. Çocukluğunu, savaşı, evliliğini, içki yıllarını, kuruluşu ve hayatının son yıllarını kapsar; önceki kitapların hiç değinmediği konulara da yer verir. Mektuplara, görüşmelere ve hafızaya dayanan sonraki bir kitap olduğu için bu sayfa tarihler konusunda Bill’in kendi iki anlatımına (1939, 1955) ve P-53’e dayanır; Pass It On’ı yalnızca tek kaynak olduğu yerde kullanır.

Kaynaklarımızın çözemediği konular

  • Bill’in 1939 tarihli hikâyesi kimsenin adını ve bir doğum tarihini vermez (Winchester Katedrali ve Montreal gibi birkaç yeri anar, s. 1, 4); yukarıdaki biyografik bilgiler P-53’ten (© 2017, daha eski içeriklerle birlikte) ve 1955 tarihli konuşmasından gelir.
  • 1955 tarihli konuşmasında annesinin “elli dokuz yıl önce beni hayata getirdiğini” söyler (A.A. Comes of Age, 1957); bu, P-53’ün verdiği Kasım 1895 doğum tarihiyle uyuşur.

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Sayfalar Tarih
Alcoholics Anonymous, 1. Bölüm, “Bill’in Hikâyesi” 1–16 1939 (s. 16’daki ölüm notu sonraki bir baskıda eklendi)
Alcoholics Anonymous, İkinci Baskı İçin Önsöz xv 1955
P-53, Bill W.’nin biyografik özeti — broşür © 2017
P-53, Bill W.’nin son büyük konuşması (New York) — 11 Ekim 1969 konuşması
A.A. Comes of Age, I. Kısım, İyileşme konuşması ve kitabın yazılışı — 1957
Pass It On, önsöz — 1984

Büyük Kitap sayfa numaraları (İngilizce) dördüncü baskıdandır (2001).

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısa ve kaynağı belirtilmiştir; Büyük Kitap, P-53, A.A. Comes of Age ve Pass It On’un telif hakkı A.A. World Services, Inc.’e aittir.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.