Ana sayfa › Kitaplardan A.A. soruları › A.A. nasıl başladı

Bill W. ile Dr. Bob nasıl tanıştı?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • 1935’te, yaklaşık altı aydır ayık olan New York’lu borsa komisyoncusu Bill W., bir iş anlaşması suya düşünce Ohio, Akron’da kalakalmıştı. İçmekten korktuğu için yardım edebileceği başka bir alkolik aramaya çıktı.
  • Bir din adamına yapılan telefon, birkaç kişi üzerinden, hâlâ içmekte olan Akron’lu cerrah Dr. Bob’a ulaştı. Bir Pazar öğleden sonra tanıştılar ve yaklaşık altı saat konuştular.
  • Dr. Bob, kendisine ulaşan şeyin alkolizmi kendi yaşantısından bilen bir adam olduğunu söyledi. Bill ise Dr. Bob’un kendisine ihtiyaç duyduğu kadar kendisinin de Dr. Bob’a ihtiyacı olduğunu söyledi.
  • Büyük Kitap’ın 1939 metni hikâyeyi isim vermeden anlatır. İsimler (Mayflower Oteli, Rahip Walter Tunks, Henrietta Seiberling) daha sonraki anlatılardan, 1948 ve 1957’den gelir.

1939 anlatısı: 11. Bölüm, “Geleceğe Bakış”

Büyük Kitap’ın ilk anlatımı, 1939’da yazılan 11. Bölüm’dedir (s. 161 notu). Kimsenin adını vermez. Üyelerden biri, kitabın dediğine göre, 1935’te “bir Batı şehrine” iş için gitti; yolculuk bir davayla sonuçlandı ve onu cesareti kırık, neredeyse beş parasız ve yalnız bıraktı (ss. 153–154). Bedenen zayıftı ve yalnızca birkaç aydır ayıktı: “Biriyle konuşmayı o kadar çok istiyordu ki, ama kim?” (s. 154).

Bir otel lobisinde, bir ucunda bar, öteki ucunda kilise rehberi olmak üzere, ikisinin arasında duruyordu (s. 154). Bir bardak zencefilli gazozla barda oturmak aklından geçti, sonra tehlikeyi gördü: “Adı ilk içki olan o eski, sinsi akıl hastalığı geri gelmişti” (s. 154). Onu geri döndüren şey, ailesiyle birlikte “iyileşmeyi bilmediği için ölecek olan diğer alkolikler” hakkındaki düşünceydi (s. 154). “Rehberden rastgele bir kilise seçti; kabine girdi ve ahizeyi kavradı.” (s. 155).

Papaza yaptığı telefon, onu yerel bir adama götürdü: bir zamanlar yetenekli ve saygın, şimdi dibe yakın biri (s. 155). Bugünkü baskıdaki bir dipnot, bunun Bill’in Dr. Bob ile ilk görüşmesi olduğunu söyler (s. 155). Adam iradeyle durduramayacağını ve manevi bir tecrübeye ihtiyacı olduğunu kabul etti, ama başlangıçta nafakasını sağladığı insanlara içkisini itiraf etme bedelini ödemek istemedi (s. 155). Bill’i evine davet etti, bir içki alemi daha yaşadı, sonra incittiği insanlara gidip gerçeği söyledi (ss. 155–156).

Dr. Bob’un kendi anlatısı (hikâyesi, 1939’da yazıldı)

“Doktor Bob’un Kâbusu”, kitaptaki ilk kişisel hikâye, yaklaşık dört yıllık ayıklığında yazıldı (s. 180). Bir kadın, Anneler Günü’nden önceki gün olan bir Cumartesi, eşini arayıp kendisine yardımcı olabilecek bir arkadaşıyla tanışmalarını istedi; Bob o gün eve sarhoş gelmişti (s. 179). Ertesi gün gittiler ve karısına on beş dakikadan fazla kalmayacaklarına dair söz verdirdi (s. 179). “Evine girdiğimizde saat tam beşti ve ayrıldığımızda on biri çeyrek geçiyordu” (s. 179).

Yaklaşık üç hafta içmedi, sonra Atlantic City’deki bir tıbbi toplantıda ağır içti; yeni arkadaşı onu eve getirdi ve son içkisi 10 Haziran 1935’te oldu (ss. 179–180).

Bu sefer neden işe yaradı, oysa okumak ve uzmanlarla konuşmak yaramamıştı? Çünkü Dr. Bob’a göre en önemli olan şuydu: “bu kişinin alkolizme dair bildiklerini kendi tecrübelerinden ötürü biliyor olmasıydı. Daha önce böyle bir insanla konuşmamıştım” (s. 180). “Başka bir deyişle, benim dilimi konuşuyordu” (s. 180).

1955 anlatısı: İkinci Baskı İçin Önsöz

1955 tarihli Önsöz ana hatları yine isim vermeden anlatır. Borsa simsarı, Oxford Grupları ile bağlantılı bir alkolik arkadaşıyla tanıştıktan sonra yaklaşık altı ay önce içki takıntısından kurtulmuştu (ss. xv–xvi). Birçok alkolikle çalışmış ama hiçbirini ayıltamamıştı (s. xvi). Başarısız bir iş girişiminin ardından Akron’da mahsur kalmış ve içmekten korkarken “Ani bir farkındalıkla kendini kurtarabilmek için mesajını diğer alkoliklere ulaştırmasının şart olduğunu kavradı” (s. xvi). Önsöz buluşmayı “Haziran 1935’te Akron, Ohio’da New York’lu bir borsa simsarı ile Akron’lu bir hekim arasında gerçekleşen bir sohbette” diye tarihler (s. xv).

İsimlerin geçtiği sonraki anlatılar (1948, 1957)

Dr. Bob, 1948. Aralık 1948’de Detroit’te kaydedilen ve ilk kez 1973’te Grapevine’da basılan son büyük konuşması P-53’te yeniden yayımlanmıştır (P-53). Orada Mayflower Oteli’nin adını verir; Bill’in lobideki bir panoda Rahip Walter Tunks’un adını görüp onu aradığını ve Tunks’un ona dokuz on Oxford Grupları üyesinin listesini verdiğini anlatır (P-53). Bill listenin sonlarına doğru Henrietta Seiberling’e geldi; kadın onu öğle yemeğine çağırdı, sonra da Dr. Bob’un eşi Anne’i aradı; Dr. Bob o gün fazla sarhoş olduğu için ertesi gün, Pazar ve Anneler Günü’nde geldiler (P-53). Kendisi için yeni olanı da söyler: Oxford Grupları ona okumasını, dua etmesini ve toplantılara gitmesini söylemişti, “Ama bana söylemedikleri tek şey, Bill’in o Pazar günü yaptığı şeydi — bir başkasına yardımcı olmaya çalışmak.” (P-53).

Bill W., 1957. A.A. Comes of Age’de Bill, Mayıs 1935’te küçük bir takım tezgâhı şirketi için verilen bir vekâlet savaşında Akron’a gittiğini, kaybettiğini ve Mayflower’da yaklaşık on dolarla kaldığını anlatır (A.A. Comes of Age, 1957). Anneler Günü arifesinde lobide volta atarken, başkalarına yardım etmenin onu ayık tuttuğunu ilk kez fark etti: “Başka bir alkoliğe, onun sana ihtiyacı olduğu kadar senin de ihtiyacın var!” (A.A. Comes of Age, 1957). Kilise rehberinden bir papaz seçti, yaklaşık on isimlik bir liste aldı ve Seiberling malikânesinin kapıcı evindeki Henrietta Seiberling’e ulaştı (A.A. Comes of Age, 1957). Dr. Bob ile Anne ertesi gün öğleden sonra beşte geldiler ve iki adam on bire kadar baş başa konuştular (A.A. Comes of Age, 1957). Bill, Dr. Silkworth’ün öğüdüne uyup vaaz vermeyi bıraktığını, tıbbi gerçeklerden ve kendi durumundan söz ettiğini ve konuşmanın karşılıklı olduğunu söyler: “Bu alkoliğe, onun bana ihtiyacı olduğu kadar benim de ihtiyacım olduğunu biliyordum.” (A.A. Comes of Age, 1957).

Kaynakların ayrıldığı yerler

  • Ay. 1955 tarihli Önsöz Haziran 1935 der (s. xv). Dr. Bob’un 1939 hikâyesi buluşmayı Anneler Günü’ne, son içkisi olan 10 Haziran’dan en az üç hafta öncesine koyar (ss. 179–180); P-53’ün biyografileri (broşür, © 2017) ve Comes of Age (1957) ise Mayıs 1935 der. Kaynaklarımız farkı açıklamıyor.
  • Ayrıldıkları saat. Dr. Bob 1939’da ve 1948’de 11:15 der (s. 179; P-53); Bill 1957’de saat on bire kadar konuştuklarını söyler (A.A. Comes of Age, 1957).
  • Kim ayarladı. 1939 metinleri yalnızca “bir papaz” (s. 155) ve “bir kadın” (s. 179) der. İsimler 1948 ve 1957’den gelir.

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Sayfalar Tarih
Alcoholics Anonymous, 11. Bölüm, “Geleceğe Bakış” 153–156 1939
“Doktor Bob’un Kâbusu”, Kişisel Hikâyeler Bölüm I 179–180 1939’da yazıldı (ayık geçen “dört yıl”, s. 180)
İkinci Baskı İçin Önsöz xv–xvi 1955
P-53, Dr. Bob’un son büyük konuşması (Detroit) — konuşma Aralık 1948; ilk basım 1973; broşür © 2017
P-53, biyografik notlar — broşür © 2017
A.A. Comes of Age — 1957

Büyük Kitap sayfa numaraları dördüncü baskıdandır (2001). Dr. Bob’u tanıtan s. 155 dipnotu sonraki bir baskıda eklenmiştir; elimizdeki nüshada ne zaman olduğu yazmıyor.

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısa ve kaynaklıdır; Büyük Kitap, P-53 ve A.A. Comes of Age © A.A. World Services, Inc.’e aittir; P-53’teki Dr. Bob’un 1948 konuşması © AA Grapevine, Inc.’e aittir.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.