3. Basamak: Bir Karar Vermek

3. Basamak şöyle der: “İrademizi ve hayatımızı anladığımız anlamdaki Tanrı’ya teslim etmeye karar verdik.” Bunun ne istediğine dikkat edin: bir karar; önceden teslim edilmiş, ömür boyu sürecek kusursuz bir teslimiyet değil. 1. Basamak’ta yenildiğimizi kabul ettik. 2. Basamak’ta kendimizden Üstün bir Güç’ün akıl sağlığımızı geri getirebileceğine inanmaya başladık. 3. Basamak’ta o Güç’ün işe koyulmasına izin vermeye karar veririz. 60. sayfa sahneyi üç sade kanaatle hazırlar: alkolik olduğumuz ve kendi yaşamımızı yönetemediğimiz, belki de insani hiçbir gücün bizi alkolizmden kurtaramayacağı ve “Eğer istersek Tanrı bizi iyileştirebilirdi.” Bu üç şeyden emin olarak, 3. Basamak’taydık (s. 60).

anladığımız anlamdaki Tanrı ifadesi bu programın ardına kadar açık kapısıdır. Kitap doğrudandır: “Tanrı’dan bahsettiğimizde sizin kendi Tanrı anlayışınızı kastediyoruz” (s. 47). Bill W. aynı armağanı, arkadaşı Ebby’nin “Neden kendi Tanrı konseptini kendin seçmiyorsun?” diye sorması üzerine aldı (s. 12). Kimse bize bir teoloji sunmaz. Bulunduğumuz yerden, becerebildiğimiz her dürüst anlayışla başlarız ve bir karar veririz.

3. Basamak Büyük Kitap’ta Nerede Yer Alıyor

Basamak, 5. Bölüm “Programımız Hakkında”da, 59. sayfada yer alır; talimatlar 60. sayfadan 63. sayfaya uzanır ve 4. Basamak’a geçiş 64. sayfadadır. Temel bir bölüm önce atılmıştır: “Biz, Agnostikler” (s. 44–57), biz buraya gelmeden önce dini itirazları ortadan kaldırır ve Ek II, istekliliğin, dürüstlüğün ve açık fikirliliğin iyileşmenin zaruri temelleri olduğunu hatırlatır (s. 568). 3. Basamak çok büyük geliyorsa, o sayfalar pisttir.

Büyük Kitap Basamağı Nasıl Çalıştırmamızı Söylüyor

Kitap talimatlarla değil, bir teşhisle başlar. 60. sayfada bize, kendi iradesiyle yönetilen herhangi bir yaşamın başarılı olmasının pek mümkün olmadığını söyler, sonra tüm oyunu yönetmek isteyen aktörü çizer (s. 60 ve 61). Hüküm 62. sayfada gelir: “Bencillik —benmerkezcilik! Bizce bütün problemlerimizin kökü bu.” Bunun başkasını anlattığını düşünmeyelim diye aynı sayfa ekler: “Alkolik bir insan, kendisi farkında olmasa da inatçı bir isyankârın en ileri örneğidir” (s. 62).

Çare hemen ardından gelir. “Her şeyden önce Tanrı’yı oynamayı bırakmamız gerekiyordu. Çünkü bu hiçbir işe yaramamıştı” (s. 62). Sonra, bu hayat denen oyunda yönetmenimizin Tanrı olmasına karar verdik. “O her şeyin başı idi; biz de O’nun öğrencileri” (s. 62). 3. Basamak’ın tüm biçimi budur: evrenin genel müdürlüğünden istifa ederiz. 63. sayfa bu basamağı eş, en iyi dost ya da manevi hoca gibi anlayışlı biriyle atmayı önerir; ancak bizi yanlış anlaması mümkün olan biriyle olmaktansa Tanrı’yla tek başımıza kalmanın daha hayırlı olduğunu da ekler. Sonra Üçüncü Basamak Duası gelir: “Tanrım, kendimi sana bırakıyorum. Beni istediğin şekle sok. Beni kendi esaretimden kurtar ki sana daha iyi hizmet edebileyim” (s. 63). Kitap ekler: “Tanrı’ya yalvarırken hepimizin üslubu değişikti ama önemli olan fikrimizi açık açık söylemek, hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak şekilde söylemekti” (s. 63). Fikir, hiçbir çekinceye yer bırakmadan söylenir. İş budur.

Kararı Verdiğimizde Ne Değişir

63. sayfa sonucu ne abartır ne de küçümser. “Samimiyetle bu şekilde konumlanmamız ile her türden dikkate şayan şeyler yaşanmaya başladı.” Kitap, yeni bir Patron’umuz olduğunu söyler; O’na yakın durup O’nun işini iyi yaptığımızda ihtiyacımız olanı sağlayan bir Patron. Kendimize ve küçük planlarımıza daha az, hayata neler katabileceğimize daha çok ilgi duymaya başladık (s. 63). Yeni bir güç ve huzur içimize aktıkça bugünden, yarından ve sonrasından korkmayı bırakmaya başladık. “Yeniden doğduk” (s. 63). Kitap bunun yalnızca bir başlangıç olduğu konusunda dürüsttür; ama bir etki, bazen çok büyük bir etki, hemen hissedilir (s. 63).

Bu Basamağın Altındaki Korku

İşte korku, açıkça söylenmiş: irademi ve hayatımı teslim edersem kendimi kaybedeceğim. Tanrı hoşlandığım her şeyi elimden alacak, beni hiç seçmediğim bir dine yazdıracak ve hayatımı bir gardiyan gibi yönetecek. Ama Basamağın gerçek sözlerine bakın. Hayatımızı Tanrı’nın gözetimine teslim ederiz ve gözetim, bir gardiyanın değil, bir çobanın verdiği şeydir. 1. Basamak bize zaten asla gerçekten kontrolde olmadığımızı öğretti; en iyi yönetimimiz bizi buraya getirdi (s. 60). Sahip olduğumuz bir kontrolden vazgeçmiyoruz; ona sahipmişiz gibi davranmayı bırakıyoruz. 3. Basamak’ın bize mal olduğu tek şey Tanrı’yı oynama gibi yorucu bir iştir ve 62. sayfa o işin nasıl gittiğini zaten söyledi.

Bir uyarı ve bir yön. Kitap 64. sayfada, kararımızın ne kadar hayati ve kritik olursa olsun, içimizde bizi köstekleyen şeylerle yüzleşme yönünde hemen ardından gelen gayretli bir çaba olmadıkça kalıcı bir etkisinin az olabileceğini söyler. Eylemsiz bir karar solar. Bu yüzden 3. Basamak’a oturup hayran hayran bakmayız; güçlü bir eyleme, derinlemesine bir vicdan muhasebesine atılırız. Adı 4. Basamak’tır.