Ana sayfa › Kitaplardan A.A. soruları › İlk program ve A.A.’nın başlangıcı

Huzur Duası A.A.’ya nereden geldi?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • Huzur Duası, Büyük Kitap’ın program metninde (s. 1–164), önsözlerinde ya da eklerinde yer almaz. Yalnızca dördüncü baskının arkasındaki üye hikâyelerinden bazılarında geçer.
  • 1940’ların başında New York’ta A.A.’ya girdi. Bir üye onu bir gazetedeki ölüm ilanında gördü ve ofise getirdi; A.A. da onu kartlara basmaya ve gönderdiği her mektuba bir tane koymaya başladı.
  • Bill W. 1957’de şöyle yazdı: “Huzur Duası’nı ilk kimin yazdığını kimse kesin olarak söyleyemez” (A.A. Comes of Age, 1957). Aralarında Reinhold Niebuhr’a ait olduğu iddiası da bulunan birkaç iddiayı sıraladı.
  • Kaynaklar tarih (1941 ya da 1942’nin başı), gazete kupürünün tam metni ve ilk kartların parasını ödeyen adamın adı konusunda birbirinden ayrılıyor.

Program metninde yok

Dördüncü baskının tamamı tarandığında dua yalnızca kişisel hikâyelerde çıkar; örneğin s. 345, 357, 401, 419 ve 559. İngilizce ana metinde “serenity” sözcüğü başka anlamlarla geçer: Bill’in Towns Hospital’daki deneyiminden sonra bulduğu huzur ve sükûnet (s. 14), “musibetleri sükûnetle karşılama” umudu (s. 68) ve “Huzur kelimesinin yeni bir anlamını öğrenecek ve barışı bileceğiz” vaadi (s. 84). Bunların hiçbiri dua değildir.

A.A.’ya nasıl girdi: Bill’in anlatımı (1957)

A.A. Comes of Age’de Bill, ofis sekreteri Ruth Hock’un 1942’nin başında ayrılmasından hemen önce, New York’lu bir üye olan “gazeteci Jack”in onlara bir kupür gösterdiğini söyler (A.A. Comes of Age, 1957). Bu bir ölüm ilanıydı ve altında şu sözler vardı: “Tanrı bize, değiştiremeyeceğimiz şeyleri kabullenebilmemiz için huzur, değiştirebileceklerimizi değiştirebilmemiz için cesaret ve aralarındaki farkı kavrayabilmemiz için akıl bağışlasın.” (A.A. Comes of Age, 1957).

“Bu kadar az sözcükte hiç bu kadar çok A.A. görmemiştik.” (A.A. Comes of Age, 1957). Bir arkadaşları Howard ofise gelip her postaya girecek kartlara basılmasının parasını ödemeyi önerdi (A.A. Comes of Age, 1957). Bunu birkaç yıl yaptılar ve dua hızla genel kullanıma girdi; “diğer iki favorimiz olan Rab’bin Duası ve Aziz Francis’in Duası”nın yanında (A.A. Comes of Age, 1957).

Kimin yazdığı konusunda Bill, bazılarının ilk Yunanlılara, bazılarının adı bilinmeyen bir İngiliz şaire, bazılarının bir Amerikan deniz subayına atfettiğini ve konuyu araştıran Jack Alexander’ın “onu Union Theological Seminary’den Rahip Reinhold Niebuhr’a atfettiğini” söyler (A.A. Comes of Age, 1957). Bill’in sonucu: “Her neyse, dua elimizde ve günde binlerce kez söyleniyor.” (A.A. Comes of Age, 1957).

Pass It On (1984)

Sonraki biyografi daha fazla ayrıntı verir. Duanın, New York Herald-Tribune’ün Haziran 1941’in başındaki bir sayısının “In Memoriam” sütununda bulunduğunu söyler (Pass It On, 1984). “Anne” hitabıyla başlayan ve “Anne — Tanrı bana değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenebilmem için huzur versin” diye açılan ilanın metnini verir (Pass It On, 1984); ikinci satırda “I can” (“yapabileceğim”) ile sürer ve “Goodbye.” (“Hoşça kal.”) ile biter.

Ruth Hock’tan aktarır: “Jack C. bir sabah ofise geldi ve bana ölüm ilanını gösterdi” (Pass It On, 1984); o da bunu gruplara ve yalnız üyelere yazdığı mektuplarda kullanmak için nüshaladı. Onun anlatımında, “Horace C.’nin onu kartlara basma fikri vardı ve ilk baskının parasını ödedi” (Pass It On, 1984). Başka bir yerde Pass It On, Bill’in 1957 tarihli kitabında Horace C.’ye “Howard A.” dediğini not eder (Pass It On, 1984); yani iki anlatım aynı adamı anıyor olabilir.

Pass It On’daki bir not duanın kökenlerinin belirsiz olduğunu söyler: M.S. 500 civarında filozof Boethius’a kadar uzanabilir; genellikle 20. yüzyıl ilahiyatçısı Reinhold Niebuhr’a atfedilir; o da 18. yüzyıl ilahiyatçısı birine atfetmiştir (Pass It On, 1984). O notun nüshamızdaki hâli taramadan zarar görmüş; bu yüzden ikinci ilahiyatçının adı güvenle okunamıyor.

Herkes onu memnuniyetle karşılamadı (1980)

Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1940’larda Orta Batı ile New York arasındaki sürtüşmeyi anlatan erken dönem Ohio üyesi Oscar W.’yi aktarır: “Huzur Duası’ndan hoşlanmıyorum. New York onu getirdi ve biz ona içerledik.” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). Ona göre bu, Oxford Grubu’nun dualarının geri dönmesi gibi geldi.

Bugün nasıl kullanılıyor

Sonraki A.A. yayınları duayı toplantıların olağan bir parçası olarak anlatır. P-16, A.A. Grubu… Her Şeyin Başladığı Yer (© 2018), bir toplantı yöneticisinin toplantıyı genellikle A.A. Önsözü’yle açtığını anlatırken şunu ekler: “Bazıları bir an sessizlik ister ve/veya Huzur Duası’nı okur” (P-16). Dördüncü baskıdaki bir hikâyede bir üye, toplantı salonunun duvarındaki sloganları anlatır ve “Huzur Duası” ile bitirir (s. 345). Bir başkası ise “değiştirebileceklerim için cesaret” sözünü evliliğini değiştirmekle ilgili sanmış olduğunu, oysa bunun kendini değiştirmek olduğunu söyler (s. 419).

Kaynakların ayrıldığı yerler

  • Ne zaman. Bill (1957) bunu Ruth Hock’un 1942’nin başında ayrılmasından hemen öncesine yerleştirir (A.A. Comes of Age, 1957). Pass It On (1984) 1941’in Haziran başında bir gazete der (Pass It On, 1984).
  • Sözler. Bill’in versiyonu “grant us… we cannot change… we can” (“bize… biz”) şeklinde (A.A. Comes of Age, 1957); Pass It On ise kupürü “grant me… I cannot change… I can” (“bana… ben”) olarak verir (Pass It On, 1984). Duayı aktaran dördüncü baskı hikâyeleri “us… we” biçimini kullanır (s. 357, 559).
  • Kartların parasını kim ödedi. 1957’de “arkadaş Howard” (A.A. Comes of Age, 1957); Ruth Hock’un 1984’teki hatırlamasında Horace C. (Pass It On, 1984).
  • Kim yazdı. Bill (1957) kimsenin emin olamayacağını söyler (A.A. Comes of Age, 1957) ve Pass It On (1984) kökenleri belirsiz diye niteler (Pass It On, 1984). İkisi de olağan atıf olarak Niebuhr’u anar; hiçbiri konuyu çözmez, kaynaklarımız da çözmez.

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Sayfalar Tarih
Alcoholics Anonymous, s. 1–164, önsözler ve ekler (tamamı tarandı) 14, 68, 84 1939 metni; sonraki önsözler ve ekler
Alcoholics Anonymous, kişisel hikâyeler 345, 357, 401, 419, 559 dördüncü baskı, 2001 (bazı hikâyeler daha eski)
A.A. Comes of Age (Bill W.) — 1957
Dr. Bob and the Good Oldtimers — 1980
Pass It On — 1984
P-16, The A.A. Group — © 2018 (2023 baskısı)

Tarih kitaplarına, nüshalarımızdaki dosya sayfası işaretleriyle (f.) atıf yapılır; basılı sayfa numaralarıyla değil.

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısadır ve kaynakları belirtilir; Büyük Kitap, P-16, A.A. Comes of Age, Dr. Bob and the Good Oldtimers ve Pass It On kitaplarının telif hakkı © A.A. World Services, Inc.’e aittir.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.