Ana sayfa › Kitaplardan A.A. soruları › İlk program ve A.A.’nın başlangıcı

Bazı toplantılar neden Rabbin Duası’yla kapanıyor?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • Büyük Kitap’ın program metni (ss. 1–164) Babamız Duası’ndan hiç söz etmez ve kaynaklarımızdaki hiçbir şey A.A.’nın onu bir kural olarak benimsediğini söylemez ya da âdetin nereden çıktığını açıklamaz.
  • Kaynaklarımızın gösterdiği şey şu: âdet Büyük Kitap’tan önce de vardı. Bir üyenin hikâyesi ve üyelerin hatıraları, 1930’ların sonunda Akron’daki toplantıların —bir Oxford Grupları evinde yapılanlar dâhil— Rabbin Duası’yla kapandığını anlatır; erken dönem Cleveland toplantıları da aynısını yapıyordu.
  • Bill W. 1957’de 1940’ların başı için yazarken, Huzur Duası bunlara katıldığında bu duayı Aziz Francis Duası’yla birlikte A.A.’nın “en sevdikleri” arasında sayar (A.A. Comes of Age, 1957).
  • Dördüncü baskıdaki hikâyeler üyelerin bunu farklı yaşadığını gösterir: biri duada derin bir anlam bulmuş; Yahudi bir üyeye ise rehberi başka bir şey söyleyebileceğini belirtmiştir.

Büyük Kitap’ın ana metninin söyledikleri

İlk 164 sayfa Babamız Duası’nı anmaz. Üyenin kendi sözleriyle dua etmesini, örnek dualarla ve “İraden tecelli edecektir” cümlesiyle birlikte önerirler (ss. 67, 88) ve dini bir zümreye mensup olmayanlar için “birtakım duaları seçer ve ezberleriz” derler (s. 87). Kitap, bir toplantıyı hangi duanın, varsa, açıp kapatması gerektiğini söylemez.

Âdete dair en eski görüntüler

Bunlar üyelerin sonradan yazılan anılarından ve hikâyelerinden gelir; bu yüzden uygulamayı gösterirler ama kökenini değil.

  • Akron, 1937. Bölüm I’deki “Kendini Hafife Aldı” hikâyesi, yazarın 1937’de, kitaptan önce Akron’daki ilk toplantısını anlatır: sekiz dokuz alkolik ve eşleri, dini broşürlerden başka literatür yok ve “Toplantı bir saat sürdü ve Babamız Duası ile kapandı.” (s. 262).
  • Akron, T. Henry Williams’ın evi. 1939 sonlarına kadar Akron’daki üyeler, Oxford Grupları üyesi olan T. Henry ve Clarace Williams’ın evinde toplandı (A.A. Comes of Age, 1957; Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). Erken dönem üye Wally G. şunu hatırladı: “Toplantı Babamız Duası ile kapandıktan sonra bütün erkekler kahve için mutfağa kaçtı” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). Bob E., Dr. Bob ile T. Henry’nin toplantıyı “ekip olarak yürüttüğünü” ve Oxford Grupları’nın ev sahibi T. Henry’nin “toplantının açıldığı ve kapandığı duaları üstlendiğini” hatırladı (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).
  • Cleveland, 1939’dan itibaren. Cleveland grubunun kurucularından Clarence S. toplantılarını anlattı: “Sesli bir duayla açardık”, sonra 45 dakikalık bir konuşmacı, “ve Babamız Duası ile kapatırdık.” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).
  • Youngstown. Bir üye, orada iki erkek ve iki kadından oluşan dört kişilik erken bir toplantıyı hatırladı; Oxford Grupları’ndan ve Dr. Bob ile Bill’den biraz söz ettiler: “Babamız Duası’nı kullanıyorlardı.” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).
  • Akron partileri. Yılbaşı gecesi dansında üyeler gece yarısı Dr. Bob’un çevresinde toplanırdı; birkaç söz söylerdi, “ve Babamız Duası’nı okurlardı” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).

Yani kitaplar bu âdeti Akron’un Oxford Grupları yıllarına koyar ve ayrılıktan sonraki ilk toplantılara taşır. T. Henry’nin evinde kapanış duasını Oxford Grupları’ndan olan ev sahibi yönetiyordu, ama kitapların hiçbiri Rabbin Duası âdetini kimin, neden başlattığını söylemez. Oxford Grupları’ndan ya da üyelerin kiliselerinden geldiğini tahmin etmek kolay olurdu; ama kaynaklarımız bunu söylemiyor, bu sayfa da söylemiyor.

Bill W. (1957)

A.A. Comes of Age’de Bill bundan iki kez söz eder. Montreal’de iki dilli bir toplantıyı, “Rabbin Duası’nı ilk kez Fransızca orada duydum” diye hatırlar (A.A. Comes of Age, 1957). Huzur Duası’nın 1940’ların başında yayılışını yazarken de, bu duanın “en sevdiğimiz diğer iki duanın, Rabbin Duası ile Aziz Francis Duası’nın yanında yerini aldığını” söyler (A.A. Comes of Age, 1957). Bu, o tarihte âdetin ne kadar yaygın olduğunu gösterir; kökenini açıklamaz. (Aynı kitap Peder Ed Dowling’in Rabbin Duası’ndan söz eden bir konuşmasını da basar, ama bu, toplantılarla ilgili değil, onun Hristiyanlık üzerine düşüncelerinin bir parçasıdır: A.A. Comes of Age, 1957.)

Herkes bu kadar duayı sevmiyordu

Erken dönem Ohio üyelerinden Oscar W., 1940’lar için şöyle dedi: “Akron’da çoğumuz bütün bu dua etme işini sevmiyorduk,” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980) çünkü Oxford Grupları’nda bundan yeterince görmüşlerdi. Özellikle New York’un getirdiği Huzur Duası’nı andı. Bkz. Huzur Duası A.A.’ya nereden geldi?

Bugünün üye hikâyeleri

Dördüncü baskının hikâyeleri yelpazeyi gösterir:

  • “Daha Kötü Olabilirdi” hikâyesinde bir üye, manevi deneyimin kendisi için ne anlama geldiğini sayar; bunlar arasında “bir A.A. toplantısında çok büyük anlam taşıyan Babamız Duası’nı duymak” da vardır (s. 356).
  • “Sizin Gibi Bir Ayyaş” hikâyesinde Yahudi bir üye, duayla kapatmayı “son büyük engel” olarak buldu (s. 406). Rehberi ona “hoşuna giden başka bir şey söyle” dedi (s. 406) ve o dini A.A.’nın manevi programından ayırmayı öğrendi (s. 406).

Bunlar üyelerin yaşadıklarıdır, program metni değil. Bkz. Kişisel hikâyeler A.A. programının bir parçası mı?

Kaynaklarımızda hiçbir şey toplantılar için bir kapanış duası öngörmüyor. Bir grubun ne kadarına kendisinin karar verdiği için bkz. Dördüncü Gelenek: GSO bir gruba ne yapacağını söyleyebilir mi?; din için, A.A. dini bir kuruluş mu? 1955 tarihli Önsöz açıkça der ki: “Adsız Alkolikler dini bir organizasyon değildir.” (s. xx).

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Sayfalar Tarih
Adsız Alkolikler, 5. ve 6. Bölümler (ss. 1–164 baştan sona tarandı) 67, 87, 88 1939
Alcoholics Anonymous, İkinci Baskı İçin Önsöz xx 1955
“He Sold Himself Short”, Kişisel Hikâyeler Bölüm I 262 hikâye 1937’de Akron’u anlatıyor; dördüncü baskı 2001
“It Might Have Been Worse” ve “A Drunk, Like You”, Bölüm II 356, 406 dördüncü baskı, 2001
A.A. Comes of Age (Bill W.) — 1957
Dr. Bob and the Good Oldtimers — 1980 (üyelerin anıları)

Tarih kitaplarına, nüshalarımızdaki dosya sayfası işaretleriyle (f.) atıf yapılır; basılı sayfa numaralarıyla değil.

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısadır ve kaynağı belirtilmiştir; Büyük Kitap, A.A. Comes of Age ve Dr. Bob and the Good Oldtimers © A.A. World Services, Inc.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.