Gelenekler yalnızca birer formalite mi?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • Hayır. Büyük Kitap Gelenekleri, A.A.’nın hayat memat meselesi iki soruya verdiği en iyi cevaplar olarak sunar: A.A. nasıl en iyi şekilde işler ve nasıl bütün kalıp varlığını sürdürür (s. 561). Birlik olmazsa “çoğumuz en sonunda yalnız öleceğiz” der (s. 561).
  • Gelenekler, zaten ters gitmiş şeyleri kayda geçirir: ilk üyelerin onda dokuzunu dışarıda bırakacak üyelik kuralları, hastane işine giren gruplar, para ve kulüpler yüzünden çıkan kavgalar, A.A.’nın adını kendi davaları için kullanan üyeler.
  • Kural da değildirler. Büyük Kitap 1955’te, hiçbirinin “kuralların veya yasaların nüfuzunu” barındırmadığını söyledi (s. xix) ve Bill W., A.A. onları katılaştırırsa “harf o ruhu ezebilir” diye uyardı. Gruplar onlara kendi tercihleriyle uyar, üyelerin Basamakları izlemesiyle aynı nedenle.

Büyük Kitap bunların ne için olduğunu söylüyor (Ek I)

Ek I, nelerin tehlikede olduğunu söyleyerek açılır. A.A., üyeleri için “sefalet ile ayık kalış arasındaki ve çoğu zaman da yaşam ile ölüm arasında yer alan çizgiyi” çizmiştir ve henüz ulaşılamamış alkolikler için de aynı anlama gelebilir (s. 561). Bu yüzden hiçbir topluluk, kalıcı birlik için bundan daha acil bir ihtiyaç duymamıştır: “Biz alkolikler beraber çalışmalı ve birlikte olmalıyız yoksa çoğumuz en sonunda yalnız öleceğiz” (s. 561). Gelenekler, A.A.’nın nasıl en iyi işleyeceği ve nasıl bütün kalacağı sorularına “tecrübelerimiz dâhilinde verebildiğimiz en iyi cevaplar” olarak sunulur (s. 561).

Uzun Biçim aynı yerden başlar. Her üye büyük bir bütünün küçük bir parçasıdır ve “A.A. var olmaya devam etmelidir yoksa çoğumuzun öleceği kesindir” (s. 563). Uzun Biçim’in Yedinci Geleneği, diğerlerinin birkaçının ardındaki nedeni verir: “Tecrübelerimiz bize hiçbir şeyin manevi mirasımızı mülk, para ve otorite üzerinden yapılan fuzuli çekişmeler kadar kesin bir şekilde yok edemeyeceğini gösterdi” (s. 564).

Nereden geldiler: kuramdan değil, tecrübeden

Bill W.’nin 1946–47 yazıları, Geleneklerin sıkıntıdan doğduğunu gösteriyor:

  • Üyelik. Ofis grupların üyelik kurallarını topladığında Bill, hepsi uygulansaydı “hiçbir alkoliğin” katılmasının “neredeyse imkânsız” olacağını gördü; en eski üyelerin yaklaşık onda dokuzu asla içeri girememiş olurdu (P-17, “Who Is a Member of Alcoholics Anonymous?”, 1946, s. 11).
  • Hastaneler ve iş. Kendi ayıltma yerlerini işleten gruplar, bunun kendilerini ticarete soktuğunu ve neredeyse her zaman ters tepmesine yol açtığını gördü (P-17, s. 15).
  • Kulüpler. New York’un ilk kulübü, yıllarca gruplarla, kulüple ve bölgenin parasıyla ilgili işleri birbirine dolaştırdı (P-17, s. 19–20).
  • Para. Bill, “kendi refahının ve başarısının büyük sınavını” A.A.’nın en büyük sınavı olarak gördü (P-17, “Money”, 1946, s. 35).
  • Otorite. Bill, A.A.’yı kendisi yönetmeye her çalıştığında “bağırılıp susturuldu” (P-17, s. 39).

Büyük Kitap’ın 1955 tarihli önsözü özetler: A.A. büyürken para, güç ve bölünmeler üzerine korkulan sorunların ta kendileriyle karşılaştı, “her grubun içinde” (s. xix). Bunun içinden, A.A.’nın ya birleşmesi ya da yok olması gerektiği kanaati doğdu (s. xix).

Bill bunları ne kadar ciddiye aldı (P-17 önsözü, 1955)

  • Birlik kendi kendine korunmaz. Kişisel iyileşme gibi, A.A. da hep üzerinde çalışılması gereken bir şeydir: dürüstlük, alçakgönüllülük ve “her şeyden önce — uyanıklık” ile (P-17, Önsöz, 1955, s. 5). Bill her üyeden, A.A.’yı tehdit eden şeylerin farkında olmasını, kendi kusurlarının farkında olduğu kadar istiyor: “Çünkü bütün hareketler de önceden içki alemine daldı!” (P-17, Önsöz, 1955, s. 5).
  • On İki Maddeyi “grup davranışı ve halkla ilişkiler konusunda sağlam ilkeleri ortaya koyma yönündeki ilk girişimimiz” diye niteler (P-17, Önsöz, 1955, s. 5) ve birçok üyenin “bunları, On İki İyileşme Basamağı’nı kendimize uyguladığımız ciddiyetle grup hayatımıza da uygulamamız gerektiğini” hissettiğini aktarır (P-17, Önsöz, 1955, s. 5).

Ama kural olarak değil

Aynı önsözde Bill, ters yöndeki hataya karşı uyarır. “Adsız Alkolikler’i kimse icat etmedi. O büyüdü” (P-17, Önsöz, 1955, s. 5). Tecrübe politikaya, sonra geleneğe dönüştü ve bu sürecin hiç durmamasını umdu. “Fazlasıyla katılaşırsak, harf o ruhu ezebilir” (P-17, Önsöz, 1955, s. 5). A.A., “küçük kurallar ve yasaklarla” kendine zarar verebilir ya da alkoliklerden katı fikirleri kabul etmelerini ya da uzak durmalarını isteyebilirdi (P-17, Önsöz, 1955, s. 5). “Yine de tecrübemizin dersleri çok şey ifade eder” (P-17, Önsöz, 1955, s. 5).

1947’de, gruplarının kimse zorlamadan bunları neden sürdürdüğünü açıkladı. Üyeler Basamakları kendi seçimleriyle izler, çünkü iyileşmeyi ölüme tercih ederler; gruplar Gelenekleri “tam olarak aynı sebeple” izler, çünkü “izlemezlerse dağılacaklarını” görürler (P-17, “Will A.A. Ever Have a Personal Government?”, 1947, s. 38).

Büyük Kitap’ın 1955 tarihli önsözü, ilkelerin hiçbiri kuralların ya da yasaların gücünü taşımasa da 1950’ye kadar o kadar yaygın biçimde benimsendiğini ve Cleveland’da toplanan A.A.’nın ilk Uluslararası Konferansı’nın onları teyit ettiğini ekler (s. xix).

Bunun anlamı

Gelenekler süs değildir, bürokrasi de değildir. Grupların kendilerini neredeyse nasıl yok ettiğinin A.A.’daki kaydıdır; daha yeni grupların aynı yoldan öğrenmek zorunda kalmaması için yazıya dökülmüştür. Yasa da değildirler: kimse onları uygulatamaz ve Bill, biri denerse ne olacağından korkuyordu. Yalnızca tek satırlık kısa biçimleri okuyan bir grup bu tarihin çoğunu kaçırır. Uzun Biçim ve Bill’in yazıları nedenleri de yanında tutar. Bkz. Uzun Biçim nedir ve neden kısa biçim yerine onu okumalı?

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Sayfalar İlk yayım
Alcoholics Anonymous, Ek I, “A.A. Geleneği” ve Uzun biçim 561–566 Uzun Biçim: AA Grapevine, 1946; ek 1955’ten
Bill W., “Who Is a Member of Alcoholics Anonymous?” (P-17) 11–14 AA Grapevine, 1946
Bill W., “Hospitals and A.A.” (P-17) 15–16 AA Grapevine, 1947
Bill W., “A.A.’da Kulüpler” (P-17) 17–22 AA Grapevine, 1947
Bill W., “Money” (P-17) 27–35 AA Grapevine, 1946
Bill W., “Will A.A. Ever Have a Personal Government?” (P-17) 37–40 AA Grapevine, 1947
Bill W., P-17 önsözü 4–10 1955
Alcoholics Anonymous, İkinci Baskı İçin Önsöz xix 1955

Büyük Kitap sayfa numaraları dördüncü baskıya (2001) aittir. P-17 sayfa numaraları broşürün basılı numaralarıdır (© 2019); aa.org’daki ücretsiz PDF ile aynıdır.

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısa ve kaynağı belirtilmiştir; Büyük Kitap’ın telif hakkı A.A. World Services, Inc.’e, P-17 yazılarının telif hakkı ise AA Grapevine, Inc.’e aittir ve A.A. World Services tarafından yeniden basılmıştır.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.