Ana sayfa › Kitaplardan A.A. soruları › Gelenekler

A.A. neden adsızdır?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • 1939’da neden pratikti. İlk yüz üye, kitabın getirebileceği kişisel başvuru seline yetişemeyecek kadar az olduklarını söyledi ve çoğunun korunması gereken işleri vardı (s. xiii).
  • 1946’ya gelindiğinde Bill W. dört sebep sundu: adsızlık, alkolikler ve aileleri için yardım istemeyi güvenli kılar; hiçbir “kurucu” ya da liderin, içip A.A.’yı rezil edebilecek kamusal bir yüze dönüşmesini engeller; muhabirlerin güvenini kazanır; ve kamu, hiçbir övgü peşinde koşmayan bir topluluğa saygı duyar.
  • Bunların da altında Uzun biçim manevi bir neden gösterir: adsızlık prensipleri kişiliklerin önünde tutar ve alçakgönüllülüğü öğretir (s. 566). Bill 1955’te onu, A.A.’nın kendi üyelerinin şöhret, güç ve para açlığına karşı korunması olarak adlandırdı; başta kendi açlığı olmak üzere.

Adın nereden geldiği

Kitap 1939’da yayımlanmadan önce topluluğun bir adı yoktu (P-17, s. 41). Üyeler yaklaşık iki yüz başlığı tartıştı ve bunları “The Way Out” (“Çıkış Yolu”) ya da “Alcoholics Anonymous”a indirdi (P-17, s. 41–42). “The Way Out” yakın bir oyla kazandı; ta ki bir üye Kongre Kütüphanesi’ne bakıp bu adı taşıyan “tam on iki kitap” bulana kadar (P-17, “Anonymity”, 1946, s. 42). Kimse on üçüncüsü olmak istemedi; böylece kitap, sonra da topluluk Alcoholics Anonymous oldu (P-17, s. 42).

1939: ilk sebepler (Birinci Baskı İçin Önsöz)

Önsöz nedeni doğrudan söyler: “Gizli kalmamız önemli çünkü an itibarıyla sayımız bu yayımın sonucu ortaya çıkabilecek yoğun kişisel başvuruların altından kalkamayacak kadar az” (s. xiii). Üyelerin çoğu iş insanı ya da profesyoneldi ve böyle bir durumda mesleklerini sürdüremezlerdi; ayrıca “Alkolizm üzerindeki işlerimiz mesleğimizden farklı olarak yaşantımız içindeki bir uğraş haline geldiği bilinsin isteriz” (s. xiii). Bu yüzden önsöz, alkolizm üzerine yazan ya da kamuya açık konuşan üyelerden isimlerini kullanmak yerine kendilerini “Adsız Alkolikler’in bir üyesi” olarak tanıtmalarını ister ve basından bu ricaya saygı göstermesini bekler (s. xiii).

Bill bu önsözden 1946’da alıntı yaptığında, bunun bazı üyelerin “bilinirlerse” mesleklerini sürdüremeyeceği şeklindeki ifadesini verdi (P-17, s. 42). Basılı önsöz, konuyu taleplerin seline bağlar. İkisi de A.A. küçükken üyeleri korumakla ilgilidir.

1946: Bill W.’nin dört sebebi (“Anonymity”)

1946’ya gelindiğinde her grup, üyelerin ne kadar adsız olması gerektiğini ve bunun neye yaradığını soruyordu (P-17, s. 42). Bill, eski üyelerin çoğunun üzerinde uzlaştığı şeyleri sıraladı (P-17, s. 44–45):

  1. Yardım istemeyi güvenli kılar. Alkolikler ve aileleri, hâlâ damgalanmaktan korkarak, adsızlığı sorunlarının gizli tutulacağına dair bir söz olarak görür (P-17, s. 45).
  2. A.A.’yı kendi liderlerinden korur. “Adsızlık politikası davamızı koruyan bir kalkandır” (P-17, “Anonymity”, 1946, s. 45). Kurucuların ya da liderlerin “her an içip A.A.’ya kara bir leke sürebilecek” ev ev bilinen isimler hâline gelmesini engeller (P-17, “Anonymity”, 1946, s. 45).
  3. Muhabirleri dost edinir. “Kişisel çıkara hiç aldırmayan bir grup insan” (P-17, “Anonymity”, 1946, s. 45) gören bir muhabir dostça bir haber yazar.
  4. Kamu ona güvenir. Tanıtımdan ve gürültücü kamu figürlerinden bıkmış insanlar, A.A.’nın sessizliğine ve alçakgönüllülüğüne çekilir (P-17, s. 45).

Sonra manevi nokta: “adsızlık, kişisel itibardan genel bir politika aracı olarak vazgeçmek anlamına gelir” (P-17, “Anonymity”, 1946, s. 46).

Uzun Biçim (1946)

On Birinci Gelenek, halkla ilişkilerde kişisel adsızlık ister: yayın, film ya da basılı yayında A.A. üyesi olarak isim ve fotoğraf yok (s. 565). On İkinci Gelenek diğer hepsinin altındaki nedeni verir: adsızlık, üyelere prensipleri kişiliklerin önüne koymayı ve “gerçek anlamda saf bir mütevazılığı uygulamaya dökmemiz gerektiğini” hatırlatır; öyle ki A.A.’nın nimetleri onu hiçbir zaman şımartmasın (s. 566).

1955: Bill’in kendi hikâyesi (“Why Alcoholics Anonymous Is Anonymous”, tarihli)

Dokuz yıl sonra Bill, adsızlığı itiraf ederek açıkladı. Ünlü bir beyzbolcunun iyileşmesi manşetlere çıktıktan sonra Bill röportaj ve fotoğraf vererek yollara düştü ve iki üç yıl boyunca “A.A.’nın bir numaralı adsızlık bozucusu” oldu (P-17, “Why Alcoholics Anonymous Is Anonymous”, 1955, s. 51). Üyeler Bill’in “büyük sahneyi kendine ayırdığından” ve onlara bakarak içebileceğinden yakındı (P-17, s. 51). Başkaları onun örneğini izledi ve bozulan adsızlık A.A.’yı Yasaklama Dönemi’ne, içki ticaretine, reklama, siyasete ve bir davaya bağlamaya başladı (P-17, s. 52–55). Vardığı sonuç: genel kamuoyu karşısında adsızlık, A.A.’nın üyelerinin güç, itibar ve paraya yönelik eski arzusuna karşı ana korumasıdır ve “bildiğimiz en büyük özveri simgesidir” (P-17, “Why Alcoholics Anonymous Is Anonymous”, 1955, s. 56).

Yazısını, ölmeden kısa süre önce bir anıt önerisini geri çeviren Dr. Bob’la bitirir: “neden sen ve ben diğer insanlar gibi gömülmüyoruz?” (P-17, “Why Alcoholics Anonymous Is Anonymous”, 1955, s. 58). Smith çiftinin Akron’daki mezar taşı Alcoholics Anonymous’tan söz etmez (P-17, s. 58).

1955 tarihli yazı, Twelve Steps and Twelve Traditions (1953) kitabından iki kez alıntı yapar (P-17, s. 48–49). Bu sayfa o satırları kullanmaz.

Adsızlığın ne anlama gelmediği

Bu sebeplerin hiçbiri üyelerden A.A.’yı çevrelerindeki insanlardan saklamalarını istemez. Bill 1946’da üyelerin dostları ve çevresindekilerle adsızlığı bilerek bıraktığını, 1955’te ise aileye, dostlara ve komşulara açılmanın genellikle doğru olduğunu yazdı (P-17, s. 44, 56). Bkz. On İkinci Gelenek: Adsızlık, A.A.’yı gizli tutmak demek midir?

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Sayfalar İlk yayım
Alcoholics Anonymous, Birinci Baskı İçin Önsöz xiii–xiv 1939
Bill W., “Adsızlık” (P-17) 41–47 AA Grapevine, 1946
On İki Gelenek, Uzun biçim, On Birinci ve On İkinci Gelenekler (Büyük Kitap Ek I) 565–566 AA Grapevine, 1946; Büyük Kitap’ta 1955’ten beri
Bill W., “Adsız Alkolikler Neden Adsızdır” (P-17) 48–58 1955

Büyük Kitap sayfa numaraları dördüncü baskıya (2001) aittir. P-17 sayfa numaraları broşürün basılı numaralarıdır (© 2019); aa.org’daki ücretsiz PDF ile aynıdır.

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısa ve kaynağı belirtilmiştir; Büyük Kitap’ın telif hakkı A.A. World Services, Inc.’e, P-17 yazılarının telif hakkı ise AA Grapevine, Inc.’e aittir ve A.A. World Services tarafından yeniden basılmıştır.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.