Ana sayfa › Kitaplardan A.A. soruları › İlk program ve A.A.’nın başlangıcı

Büyük Kitap’ın bölümlerini, “Eşler İçin” dâhil, kim yazdı?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • Büyük Kitap hiçbir yazar adı vermez. Kendini “yüzden fazla kişi” tarafından yazılmış bir çalışma olarak sunar (s. xiii); “Doktorun Görüşü” ise Dr. William D. Silkworth’e aittir (s. xi).
  • Sonraki tarihçeler, ana bölümlerin taslağını 1938’de Bill W.’nin hazırladığı, bunları New York grubuna okuduğu, grubun bunlar üzerinde sert biçimde tartıştığı ve yorum için Akron’daki Dr. Bob’a gönderdiği konusunda hemfikirdir. Bill’in kendisi, “bir yazardan çok daha fazla hakem olduğunu” söyledi (P-44).
  • “Eşler İçin”, A.A. üyelerinin eşlerinin sesiyle yazılmıştır (s. 104); ama 1980 ve 1984 tarihli tarih kitaplarının ikisi de bölümü Bill’in yazdığını söyler. Lois W. yazmayı önerdiğini ve hayır cevabı aldığını söyledi.
  • Pass It On (1984), Bill’in açılış bölümlerinden en az onunu yazdığını ve “İşverenler İçin” bölümünün Hank P. tarafından yazılmış olabileceğini söyler. Kaynaklarımızdaki başka hiçbir kaynak bunu söylemez ve hiçbiri başka bir ana bölüm için farklı bir yazar belirtmez.

Büyük Kitap kendisi hakkında ne diyor

Kitap kendini yalnızca Adsız Alkolikler olarak imzalar (s. xiv). Birinci Baskı İçin Önsöz, “atlatmış olan yüzden fazla kişi” adına konuşur (s. xiii); son bölüm ise “bu kitabı yazan siz ile” iletişime geçme şansı hiç olmayabilecek bir okura seslenir (s. 164).

İki bölüm kimin konuştuğunu söyler:

  • “Eşler İçin.” Bölüm, üyelerin “Adsız Alkolikler’in evli kadınlarından çok fazla içen erkeklerin eşlerine seslenmelerini” istediğini söyler (s. 104) ve eşlerin sesiyle devam eder: “Adsız Alkolikler ile evli kadınlar olarak bizler, belki de pek azının yapabileceği şekilde sizi anladığımızı hissetmenizi istiyoruz” (s. 104). Daha sonra eklenen bir dipnot, bunun “1939’da, A.A’da kadınların az bulunduğu bir zamanda yazılan” bir kısım olduğunu belirtir (s. 104).
  • “İşverenler İçin.” Bölüm, hayatının büyük kısmını büyük iş dünyasında geçirmiş ve yüzlerce insanı işe alıp işten atmış bir üyeyi tanıtarak açılır, sonra sözü ona bırakır: “Bırakalım arkadaşımız anlatsın:” (s. 136). Gerisi onun ağzından, birinci tekil kişiyle yazılmıştır.

“Doktorun Görüşü” Dr. Silkworth’ündür ve “tıpkı 1939’da aslen yazmış olduğu şekilde” el sürülmeden bırakılmıştır (s. xi). Bkz.: “Doktorun Görüşü” nedir ve kim yazdı?

Kitap, diğer bölümlerin taslağını kimin hazırladığını söylemez. Bunun için kaynaklarımızda yalnızca sonradan yazılmış anlatımlar var.

Bill’in kendi anlatımları (P-44, 1955 dolayları; A.A. Comes of Age, 1957)

P-44. Bill, bölümleri, alkolik olmayan sekreter Ruth Hock’a yazdırdığını, New York ve Akron gruplarının taslakları “aylarca” tartıştığını söyler (P-44). Akron’dan, New York’tan ve “Cleveland’dan birkaç kişi”den üyeler hikâyelerini yazdı; toplam 28 (P-44). “Bir yazardan çok daha fazla hakem oldum.” (P-44).

A.A. Comes of Age (1957). Bill, kitaba Mart ya da Nisan 1938’de başladığını, 1938 para toplama kampanyası başladığında kendi hikâyesini bitirdiğini ve ikinci bölümün taslağını çıkardığını söyler (A.A. Comes of Age, 1957). Kaba taslakları Newark’taki Henry P.’nin ofisinde, “aceleyle hazırlanmış olası bölüm başlıkları listesine” bakarak yazdırdı (A.A. Comes of Age, 1957), her bölümü New York grubuna okudu ve nüshaları Akron’daki Dr. Bob’a “kontrol ve eleştiri için” gönderdi (A.A. Comes of Age, 1957). 5. Bölümden önce kendi hikâyesini ve “Bir Çözüm Var”, “Alkolizm Hakkında Daha Fazla Bilgi” ve “Biz, Agnostikler” bölümlerini yazmıştı (A.A. Comes of Age, 1957). New York’taki Tanrı ve din tartışmaları işin durmasını tehdit ettiğinde “sonunda kitabın ne diyeceğine son hakem olmayı istedim” (A.A. Comes of Age, 1957).

Metni başkaları da şekillendirdi. Bir psikiyatrist, Dr. Howard, yayın öncesi nüshayı okudu ve “siz” ve “-meli” ile fazlasıyla dolu olduğunu söyledi; Bill zayıfça itiraz etti, sonra pes etti ve her yerde bunu “biz … malıyız” temeline çevirdi (A.A. Comes of Age, 1957). Basamaklardaki uzlaşma ifadesi, “anladığımız anlamdaki Tanrı”, New York tartışmalarından çıktı ve Bill, “Uzlaşma sözcüklerini ilk kimin önerdiğini bilmiyorum” der (A.A. Comes of Age, 1957).

Hikâyeler. Akron’da eski bir gazeteci olan Jim S., uzun süredir ayık olan üyelerle görüştü ve hikâyelerin çoğunu yazdı; “Dr. Bob kendininkini kendisi yazdı” (A.A. Comes of Age, 1957). New Yorklular kendi hikâyelerini yazdı; Bill ve Henry bunları yazarların itirazlarına rağmen düzenledi (A.A. Comes of Age, 1957). Geriye bakınca Bill, kitabın “herkesin kitabı olduğunu ve benim çoğunlukla onu ortaya çıkaran tartışmaların hakemi olduğumu” yazdı (A.A. Comes of Age, 1957).

“Eşler İçin” (1980, 1984)

Kaynaklarımızdaki Bill’in kendi anlatımlarının hiçbiri “Eşler İçin”i kimin yazdığını söylemez. Sonraki iki tarih kitabı söyler:

  • Dr. Bob and the Good Oldtimers (1980), Bill’in Haziran 1938 tarihli bir mektubunu aktarır; Bill bu mektupta Dr. Bob’un eşi Anne’in bölümü yazmasını önermiştir: “Eşi anlatan bölümü Anne yazmalı” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). Yazmadı; kitap bunun nedeninin onun alçakgönüllülüğü olduğunu tahmin eder. Bill’in eşi Lois’e sorulmadı; Lois bunu önerdiğinde Bill “kitapla aynı üslupta olmalı” diye karşılık verdi (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). “‘Eşler İçin’ adıyla anılacak olan bölümü Bill’in kendisi yazdı,” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). Lois’ten şu aktarılır: “Bu beni hep incitti” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).
  • Pass It On (1984) “‘Eşler İçin’in yazarı konusunda hiçbir şüphe yok” der (Pass It On, 1984) ve Lois’ten aktarır: “Bill yazdı ve ben çok kızmıştım.” (Pass It On, 1984). Lois, bölümü kendisinin yazmasını isteyip istemediğini sormuş, Bill ise bölümün kitabın geri kalanıyla aynı üslupta olması gerektiğini söylemiştir (Pass It On, 1984).

Bölüm eşlerin konuşması olarak yazılmıştır; sonraki her iki tarihçe de bunu Bill’in yazdığını söyler. Kaynaklarımızda 1939’dan şu ya da bu yönde bir şey söyleyen hiçbir şey yok.

Diğer bölümler (1984)

Pass It On (1984), soruyu bölüm bölüm ele alan kaynaklarımızdaki tek kaynaktır: “Bill kitabın açılış bölümlerinden en az onunu yazdı; ‘İşverenler İçin’ bölümünün Hank tarafından yazılmış olabileceğine inanmak için bir miktar sebep var.” (Pass It On, 1984). Hank P., Bill’in, kitabı yayımlayan şirket olan Works Publishing’deki ortağıydı (P-44); Bill’in 1957 tarihli kitabı ona Henry P. der. Pass It On sebebin ne olduğunu söylemez ve diğer kaynakların hiçbiri bundan söz etmez.

Aynı kitap, Bill “beşinci bölümün sözde yazarı” olsa da “aslında diğerlerinin hepsinin sözcülüğünü yaptığını” (Pass It On, 1984) ve son düzenlemeyi New York Üniversitesi’nden Tom Uzzell’in yaptığını, onun metni en az üçte bir oranında kısalttığını söyler (Pass It On, 1984). Ruth Hock’un, ikisinin yaklaşık eşit sorumluluk taşıdığını söylediği aktarılır: Bill olmasaydı kitap yazılmazdı ve “Hank olmasaydı yayımlanmazdı” (Pass It On, 1984). Bkz. Büyük Kitap nasıl finanse edildi ve yayımlandı (Works Publishing)?

Kaynakların ayrıldığı yerler

  • Bill ne zaman başladı. Bill (1957) Mart ya da Nisan 1938 der (A.A. Comes of Age, 1957); 1980 tarihli kitap kitabın “Mayıs 1938’de başlandığını” söyler (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).
  • Kaç hikâye, nereden. Bill (1955 dolayları) toplam 28 der (P-44). Bill (1957), Akronluların on sekiz, bunlardan ikisi Clevelandlılardan, New York’un da on hikâye çıkardığını söyler (A.A. Comes of Age, 1957). Pass It On (1984), Bill’in ve Dr. Bob’un hikâyelerinin dışında Akron’dan 16 ve New York’tan 12 der (Pass It On, 1984).
  • Marie B. Bir eşin yazdığı tek hikâye: Bill (1957) ona “bir Akronlu alkoliğin eşi” der (A.A. Comes of Age, 1957); 1980 tarihli kitap onu “Cleveland’dan bir üyenin” eşi olarak anar (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).
  • “İşverenler İçin.” Hank P.’yi yalnızca 1984 tarihli kitap gündeme getirir ve yalnızca “bir miktar sebep” olarak (Pass It On, 1984). Kaynaklarımız bunu çözmez.

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Sayfalar Tarih
Alcoholics Anonymous, Birinci Baskı İçin Önsöz; 8., 10., 11. Bölümler xiii–xiv, 104, 136, 164 1939 (s. 104’teki dipnot sonradan eklendi)
Alcoholics Anonymous, Giriş xi dördüncü baskı, 2001
P-44, A.A.’s Legacy of Service (Bill W.) — 1955 civarı; broşür © 2018
A.A. Comes of Age (Bill W.) — 1957
Dr. Bob and the Good Oldtimers — 1980
Pass It On — 1984

Büyük Kitap sayfa numaraları dördüncü baskıdandır (2001). Comes of Age ve Pass It On, elimizdeki nüshalardaki dosya sayfası işaretleriyle (f.) anılır, basılı sayfalarla değil.

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısadır ve kaynağı belirtilir; Büyük Kitap, P-44, A.A. Comes of Age, Dr. Bob and the Good Oldtimers ve Pass It On kitaplarının telif hakkı © A.A. World Services, Inc.’e aittir.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.