Ana sayfa › Kitaplardan A.A. soruları › İlk program ve A.A.’nın başlangıcı

İlk üyeler Büyük Kitap yokken ne okudu?

Basamakları, Gelenekleri, Kavramları ve Büyük Kitap alıntılarını A.A.’nın 2022 Türkçe baskısından (“Adsız Alkolikler”), Önsöz’ü ve Huzur Duası’nı A.A. Türkiye’nin yayımladığı şekliyle aktarıyoruz. Basamak 12’de İngilizcesi ve A.A. Türkiye’nin toplantılarda okuduğu metin “bu mesajı alkoliklere taşımaya” der. A.A.’nın Türkçe metni olmayan yerlerde çeviri bizimdir. Sayfa numaraları İngilizce 4. baskıya göredir; Türkçe baskıda aynı yer genellikle 13–25 sayfa sonradır. İngilizcesini okuyun

Kısaca:

  • Çoğunlukla Kutsal Kitap. Dr. Bob 1948’de, daha eski üyelerin üç bölümü “kesinlikle vazgeçilmez” bulduğunu söyledi: Dağdaki Vaaz, Korintliler’e Birinci Mektup’un on üçüncü bölümü ve Yakup’un Mektubu (P-53).
  • Akron’da, 1980’de toplanan üyelerin hatıraları, Büyük Kitap yazılırken, 1938–39’a gelindiğinde elden ele dolaşan üç küçük kitap daha ekler: The Upper Room (günlük okumalardan oluşan Metodist bir kitapçık), Emmet Fox’un The Sermon on the Mount’ı ve Henry Drummond’un The Greatest Thing in the World’ü.
  • Bu okuma, Oxford Grubu’nun sabah “sessiz zaman”ıyla birlikte geldi. Programın kendisi ağızdan ağza aktarıldı. 1937’deki Akron’u anlatan bir üyenin hikâyesi “çeşitli dinî broşürlerden başka hiç literatür yoktu” der (s. 262).
  • 1939 tarihli Büyük Kitap bu kitapların hiçbirini saymaz. Yalnızca “Yararlı birçok kitap da vardır” (s. 87) der ve okuyucuyu öneriler için bir papaza, rahibe ya da hahama yönlendirir.

Dr. Bob’un kendi anlatımı (1948)

Detroit’te Aralık 1948’de kaydedilen son büyük konuşmasında Dr. Bob, Akron’daki ilk günleri anlattı. Bill W.’yle tanışmadan önce Oxford Grubu’yla iki buçuk yıl geçirmiş, “onların önerdiği çok miktarda şey okumuş” (P-53) ve Kutsal Kitap’ı yeniden gözden geçirmişti. Hiçbiri onu ayık tutmadı; Bill’in getirdiği şey başka birine yardım fikriydi (P-53).

1935 Haziranı’nda, kendisi ve Bill’in A.A. numara üç olan Bill D.’yle çalışmaya başladığı dönem için şunu söyledi: “On İki Basamağımız da yoktu; Geleneklerimiz de yoktu” (P-53). “Ama sorunlarımızın cevabının Kutsal Kitap’ta olduğuna ikna olmuştuk.” (P-53). Sonra en çok tekrarlanan pasaj: “Bizim gibi eskilerden bazıları için, kesinlikle vazgeçilmez bulduğumuz bölümler Dağdaki Vaaz, Korintliler’e Birinci Mektup’un on üçüncü bölümü ve Yakup’un Mektubu’ydu.” (P-53). Burada Kutsal Kitap’ın bölümlerinden söz ediyor, ayrı bir kitaptan değil.

Dr. Bob and the Good Oldtimers (1980) ve Pass It On (1984) aynı sözleri aktarır (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980; Pass It On, 1984). 1980 tarihli kitap ekler: “Kutsal Kitap’ları vardı ve Oxford Grubu’nun ilkeleri vardı.” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).

Smith’lerin evinde sabahlar (1935)

Bill, 1935 yazında Dr. Bob ve Anne Smith’le birlikte yaşarken gün, Oxford Grubu’nun sabah sessiz zaman uygulamasıyla başlıyordu. Bill (1957), Anne’in şöminenin yanında oturup “Kutsal Kitap’tan okuduğunu, sonra da sessizlik içinde ilham ve rehberlik bekleyerek birbirimize sokulduğumuzu” hatırlıyor (A.A. Comes of Age, 1957). 1980 tarihli kitap onu aktarır: “Yakup en sevdiğimizdi” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980) ve Anne, “Eylemle desteklenmeyen inanç, boş inançtır” ayetiyle bitirirdi (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). Yakup’un Mektubu o kadar sevildi ki bazıları topluluğa “The James Club” (James Kulübü) demek istedi (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). Bkz.: “Eylemle desteklenmeyen inanç, boş inançtır” (“faith without works is dead”) Büyük Kitap’ta mı?

Akronlu üyelerin hatırladıkları (1980)

Dr. Bob and the Good Oldtimers, ilk Akron üyelerinin anılarını bir araya getirir. Bunlar onlarca yıl sonra kaydedilmiş anılardır ve kitabın kendisi de ne sıklıkla birbirinden ayrıldıklarını belirtir; bir üyenin dediği gibi hepsi aynı olayları “farklı açılardan” görmüştü (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).

  • Önce Kutsal Kitap. “Kutsal Kitap, elbette okuma materyali olarak vurgulanırdı.” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). İlk günlerde hastanedeki hastaların okumak için yalnızca Kutsal Kitap’a izin verilirdi (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).
  • The Upper Room. Dr. Bob’un kızı Sue, sabah Kutsal Kitap okumasına sonradan The Upper Room’un eklendiğini hatırlıyordu: “günlük ilham verici bir mesaj sunan bir Metodist yayını” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). Bir başka ilk üye olan Dorothy S. M., ona “o küçük beş sentlik kitap” dedi (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980) ve üyelere onu her sabah okumalarının söylendiğini belirtti (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). T. Henry Williams’ın evindeki haftalık toplantıda toplantıyı yöneten kişi genellikle bir konuyu ondan ya da başka yayınlardan alırdı (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).
  • Emmet Fox’un The Sermon on the Mount kitabı. Dorothy onu “herkes için zorunlu okuma” olarak hatırlıyordu (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980); hastanedeki erkeklere gözlerini odaklayabildikleri anda verilirdi.
  • Henry Drummond’un The Greatest Thing in the World kitabı. Akronlu Bob E., onu dönemin bir başka popüler kitabı olarak hatırlıyordu; The Upper Room gibi bu kitap da üyelere Mother G. diye hatırlanan bir kadın tarafından dağıtılırdı (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).

Dorothy özetledi: “O sırada ana kitaplar bu üçüydü” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980); Drummond’u, The Upper Room’u ve Fox’u kastediyordu. Dr. Bob’un kendisi çok okurdu: oğlu onun Kutsal Kitap’ı üç kez baştan sona okuduğunu ve William James’in Varieties’inden Oxford Grubu hakkında bir kitap olan For Sinners Only’ye kadar kitapları olduğunu hatırlıyor (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980); ama Dorothy “insanlara kitap dayatmazdı” dedi (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).

Tarihler üzerine bir uyarı: 1980 tarihli kitap bu okumayı Büyük Kitap’ın yazıldığı “1938-39”a yerleştirir (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980) ve üç kitabın her birinin ilk ne zaman kullanıma girdiğini söylemez. Yani kaynaklarımız bunların Büyük Kitap’ın çıktığı sıralarda okunduğunu gösterir; üçünün de 1935’ten beri kullanıldığını değil.

Frank Amos, yakında A.A.’nın alkolik olmayan ilk vekillerinden biri olacaktı; Bay Rockefeller için Akron grubunu inceledi ve Şubat 1938 tarihli raporu uygulamayı sıralar: günlük ibadet, “dua ve Kutsal Kitap’tan ve diğer dinî literatürden biraz okumadan oluşan bir ‘sessiz zaman’” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980).

Aynı kitap, eksik olanı açıkça söyler: “özellikle alkoliğe yönelik bir literatüre kesinlikle ihtiyaç vardı” (Dr. Bob and the Good Oldtimers, 1980). O, 1938’de başlanan kitaptı.

Büyük Kitap ve hikâyeleri ne diyor

1939 tarihli ana metin hiçbir manevi okuma kitabının adını vermez. Sabah meditasyonu bölümünde, bir dini topluluğa mensup üyelerin onun uygulamasını izlediğini, diğerlerinin birkaç dua ezberleyebileceğini ve “Yararlı birçok kitap da vardır.” (s. 87) dediğini söyler. Öneriler “papazlarınızdan, rahiplerinizden ya da hahamlarınızdan” (s. 87) alınacaktır.

Kişisel Hikâyeler’in I. Bölümü’ndeki, 1937’deki Akron’u anlatan “Kendini Hafife Aldı” adlı hikâye, ilk toplantısında “Büyük A.A. kitabı henüz yazılmamıştı ve çeşitli dini broşürler dışında hiçbir yayın yoktu.” (s. 262) der. “Program tamamen ağızdan ağıza yürütülüyordu.” (s. 262).

“Üst kattaki oda” üzerine bir not. 11. Bölüm, bir üyenin hikâyesini “evin üst katında bir odada” (s. 160) dinleyen bir yeni gelenden söz eder. Bu, bölümün anlattığı evdeki üst kat odasıdır, kitapçık değil.

New York

Kaynaklarımız New York hakkında çok daha az şey söylüyor. Bill’in kendi okuması William James’in The Varieties of Religious Experience kitabıydı; bunu 1934’te Towns Hospital’da bir arkadaşının, sanırım Ebby’nin getirdiğini söyler (A.A. Comes of Age, 1957). 1938’e gelindiğinde ağızdan ağza aktarılan programın temel fikirleri, onun deyişiyle, “Oxford Grupları’ndan, William James’ten ve Dr. Silkworth’ten gelmişti” (A.A. Comes of Age, 1957). Bkz.: Büyük Kitap neden William James’ten söz ediyor?

Kendiniz okuyun

Kaynaklar

Kaynak Sayfalar Tarih
Alcoholics Anonymous, 6. Bölüm “Uygulamaya Geçiş”; 11. Bölüm “Geleceğe Bakış” 87, 160 1939
“He Sold Himself Short”, Kişisel Hikâyeler Bölüm I 262 hikâye 1937’de Akron’u anlatıyor; dördüncü baskı 2001
P-53, Dr. Bob’un son büyük konuşması (Detroit) — Aralık 1948; ilk olarak 1973’te Grapevine’de basıldı; kitapçık © 2017
A.A. Comes of Age (Bill W.) — 1957
Dr. Bob and the Good Oldtimers — 1980 (üyelerin hatıraları; Amos raporu 1938)
Pass It On — 1984

Tarih kitaplarına, nüshalarımızdaki dosya sayfası işaretleriyle (f.) atıf yapılır; basılı sayfa numaralarıyla değil.

Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Alıntılar kısadır ve kaynakları belirtilir; Büyük Kitap, P-53, A.A. Comes of Age, Dr. Bob and the Good Oldtimers ve Pass It On kitaplarının telif hakkı © A.A. World Services, Inc.’e, P-53’teki Dr. Bob’un 1948 konuşmasının telif hakkı © AA Grapevine, Inc.’e aittir.

Bu sayfalar A.A. hakkındaki soruları, A.A.’nın kendi yayımladığı literatüre dayanarak yanıtlar; literatür baştan sona okunmuştur ve her alıntı, atıf yapılan sayfayla (İngilizce aslıyla) kelimesi kelimesine karşılaştırılmıştır. Recovery Starts bağımsızdır ve Adsız Alkolikler ile bağlantılı değildir. Neleri okuduk ve her kaynak ne zaman yazıldı.